Illustratie: Infographics DvhN

Elke dag een tv-recensie: Cruciale Frontberichten

Illustratie: Infographics DvhN

Is een nieuw programma goed, dan mag je hopen op een tweede seizoen. Frontberichten is heel goed, maar als íets onwenselijk is, dan is het wel een extra reeks.

In dat geval zou corona er immers een ontwrichtend jaar achteraan hebben geplakt. Er zijn nu vijftig, compacte, afleveringen uitgezonden, waarin vakmensen uit cruciale beroepen hun werk toelichten, in woord en beeld. Ze hebben hun verhalen met een smartphone opgenomen en vervolgens naar BNNVARA geappt en gemaild. Het zijn aangrijpende vertellingen, knap door de redactie tot een geheel gemonteerd.

Indringend en heel dichtbij

Frontberichten maakt kans op de Zilveren Nipkow-schijf, de prijs voor het beste tv-programma van het jaar. Deze wordt bepaald door een vakjury, dus zonder de blije inmenging van fanclubs van populaire shows. Het is de eerste nominatie voor een community-programma, gemaakt door ‘gewone’ mensen. Frontberichten verbeeldt indringend en van heel dichtbij hun zware en inderdaad cruciale werk, en de intense betrokkenheid bij de mensen met wie ze te maken hebben. Plus de pijn die ze er zelf van kunnen ondervinden.

Het is zonder dat te bedoelen één groot pleidooi voor een fatsoenlijker beloning en een betere bezetting, ook in een post-coronale tijd. Misschien draagt dit programma bij aan het (politieke) besef van de werkelijke betekenis van deze vakmensen voor de maatschappij. Tegelijk mogen ook de straatschreeuwers met hun ‘neem je vrijheid terug’ even wat afleveringetjes terugzien. Wie weet snappen ze dan wél wat er aan de hand is.

Komend weekend zijn de laatste drie afleveringen, met op zondag een studio-einde waarin Astrid Joosten een aantal vloggers ontvangt. En dan maar hopen dat het een definitief slot mag zijn.

menu