Illustratie: Infographics DvhN

Elke dag een tv-recensie: Een indrukwekkende paus in een indrukwekkende leegte

Illustratie: Infographics DvhN

We zijn gewend geraakt aan leeglopende kerken, maar zo overweldigend leeg als bij de paasviering oogden ze niet eerder. Het was triest en had tegelijkertijd iets subliems.

Zeker bij de toespraak van paus Franciscus in de Sint Pieter in Rome, voorafgaand aan zijn zowel lokale als wereldwijde zegen, het urbi et orbi (voor de stad Rome en voor de wereld).

De ene leegte was de andere niet

Er zat een helder verschil in de kerkleegtes. Zaterdag, bij de Paaswake in de Munsterkerk te Roermond, leek het alsof in een studio een kerkdecor was nagemaakt, een tikje kitscherig blauw. Ook werd er niet al te best gezongen door die paar stemmen.

Op Eerste Paasdag zond RTV Noord een protestantse dienst uit in de Groningse Martinikerk. Dat oogde stukken natuurlijker, mede door het schitterende weer, waardoor de zon mooie lichtpatronen door het glas en lood naar binnen wierp (Er zij licht, Genesis 1:3).

Het hoogtepunt was evenwel de pauselijke toespraak om twaalf uur. Hoewel ongelovig was het altijd een van mijn dromen om een keer egoïstisch, zonder ander volk, de Sixtijnse Kapel en de Sint Pieter te bezoeken. Dit laatste kwam dichtbij, dankzij een uitgekiende cameravoering.

De vloer van de Sint Pieter

De volmaakte stoelloosheid legde de magnifieke vloer vanaf een hoog gekozen camerastandpunt bloot. Een fantastisch schouwspel, met een paus, die als eenling in deze kolossale ruimte de nietigheid van de mens nog eens nadrukkelijk verbeeldde. Maar ook: waar zouden die wereldsteden zijn geweest zonder hun bouwslaven?

Het was juist de onderkaste waarvoor Franciscus in een prachtrede nadrukkelijk een lans brak. Barmhartigheid, solidariteit, schuldenverlossing, al het wapengeld naar de gezondsheidszorg: alles wat hij zei kwam binnen. Natuurlijk door de rampzalige toestand overal in de wereld, maar ook dankzij de indrukwekkende leegte waarin hij zijn woorden sprak.

menu