Illustratie: Infographics DvhN

Elke dag een tv-recensie: Het schaamrood bij de eerste ontmoeting

Illustratie: Infographics DvhN

Wie een rubriek als deze schrijft, moet alles een keer durven meemaken. Dankzij dit type waaghalzerij vrees ik dat de plaatsvervangende schaamte, veroorzaakt door het SBS6-programma Lang leve de liefde, een stuk langer zal dooretteren dan dat hele coronavirus.

John de Mol had kennelijk nog een stukje Gouden Kooi-villa over, waarin nu telkens een man en een vrouw elkaar leuk willen vinden. Ze zitten daar eerst 24 uur. Bevalt dat, dan mag hun verblijf uitlopen tot maximaal vijf dagen. Daarna leven ze lang en gelukkig.

Aanraken verboden

Zo had je het stel Dion en Rosa, niet heel jong meer. Rosa had, gehoord haar stem, het bestaan tot dusver gedeeld met twee trouwe partners, Philip Morris en Johnny Walker. Dion drukte reeds in scène 1 een opblaaspop tegen zijn kruis en informeerde naar Rosa’s favoriete positie. Je kunt maar beter direct de voornaamste karaktereigenschap van je aanstaande leren kennen.

Vanwege het virus of een andere spelregel mochten ze - de hemel en alles daarbinnen zij geprezen - niet aan elkaar zitten, waarop Dion zich ’s nachts onder de dekens diende te beperken tot coronaneren (want als het dan toch plat moet, dan weet ik er ook nog wel eentje).

Wat een programma.

De dood als vriend

Dan is First dates van BNNVARA beschaafder, goed geregisseerd, in een restaurantsetting. Met veelal normaal volk. Toch blijven ook hier de kromme tenen niet uit ,,Wat vind jij leuk?”, vroeg chef-kok Arend (62) aan Désiré (56). ,,De dood vind ik heel erg leuk”, zei ze. Dat kwam dan goed uit, want een eerdere partner stierf toen ze 28 was.

Arend vertelde opgelucht over zijn vijf recent overleefde hartaanvallen. Desiré protesteerde met: ,,De dood is een geschenk!” Misschien moet ze dat even aan het RIVM vertellen. Mogen sommige mensen tegen zichzelf worden beschermd? En wij tegen hen?

menu