Illustratie: Infographics DvhN

Elke dag een tv-recensie: Hoe de Jenny Jones Show (zoiets als Jerry Springer) aanleiding was voor een moord

Illustratie: Infographics DvhN

Hoever strekt de invloed van de media op de rechtspraak? Zie Trial by Media, een zesdelige Netflix-serie, en je belandt in de krochten van de Amerikaanse beschaving.

De zaak-Diallo vormt er in een episode, Diallo, een immigrant die in 1999 door vier New Yorkse agenten werd doodgeschoten. Ze dachten dat zijn portefeuille een wapen was. We zien de zaak van de ‘Subway Vigilant’ (metroburgerwacht) die in 1984 vier zwarte jongens neerschoot nadat ze hem om geld hadden gevraagd. Die zaak was vanzelfsprekend van een hoog ‘net goed’-gehalte.

Maar sla vooral aflevering 1 niet over. Daarin speelt televisie een rol in zowel de aanleiding voor een moord, als in de rechtszaak erna.

Hopen op vechtpartijen in de studio

Velen zullen wel eens naar Jerry Springer hebbeb gekeken, naar Ricky Lake, of naar de Jenny Jones Show. Deze types en vooral hun producenten organiseerden confrontaties in de studio, waarvan ze omwille van de kijkcijfers haast smeekten dat deze ter plekke in vechtpartijen zouden uitmonden.

Bij Jenny Jones ging dat goed mis. Ze haalde met haar Warner Bros-team twee vrienden naar de show, van wie de ene als homo verliefd was op de ander, die dat niet wist, maar dat na alvast veel voorpret van Jenny en haar publiek ter plekke te horen kreeg. De aangesproken jongen, levend met psychische aandoening, schoot de ander een paar dagen later dood.

Shit happens, vonden Jenny en Warner. De straf- en de schadevergoedingszaak zogen veel publiek naar Court TV. Opnieuw fijn voor Warner, ook daarvan de producent.

Het is boeiende tv, treurig, én om te lachen, dankzij de hilarisch narcistische advocaat Fieger van de broer van het slachtoffer. ,,Mij inschakelen is het allerbeste wat ze konden doen”, zei hij. Achter Fieger hing een portret van hem, als Napoleon.

menu