Illustratie: Infographics DvhN

Elke dag een tv-recensie: Niet bij je zieke moeder op bezoek mogen, maar wel massaal demonstreren

Illustratie: Infographics DvhN

Wie dacht dat de geleidelijke heropening van het land - terrassen enzovoort - tot een feestelijk Journaalgevoel zou leiden, kwam op de eerste junidag bedrogen uit.

Ik kan me voorstellen dat de redactie lang heeft zitten dubben, voor ze tot de conclusie kwam dat je moeilijk blije terraskoppen kon vertonen pal na al die gefilmde verwarring en ellende in de VS. Er waren dus wat onderwerpen tussen geflanst: een vrijgelaten Belgisch ventje, iets met nertsen en dan ook nog drank in Zuid-Afrika.

Nare werkelijkheid

Eerst zagen we vreedzame demonstraties tegenover plunderingen. We zagen een tankwagen die bewust over demonstranten heen reed. We zagen een sherrif in Flint die zich solidair toonde met betogers, tegenover agenten in Atlanta die bijna even hard in de fout gingen als collega Chauvin in Minneapolis en meer van die narigheid.

De New York Times had een eng rake reconstructie mét filmbeelden van de politiemoord op George Floyd. Wie nu nog niet snapt dat het structureel anders moet om een burgeroorlog te voorkomen is niet helemaal fris, of president, of beide.

Poging tot corona

Die blije terraskoppen kwamen alsnog, maar hadden als journalistiek item moeten zijn weggevaagd door de Dam-demonstratie tegen racistisch geweld. Burgemeester Halsema gaf er toestemming voor. Duizenden mensen op elkaar gepakt, met corona als kansrijke bijwerking.

En dan alleen haar een vraag stellen en laten zeggen dat demonstratierecht te belangrijk was, terwijl de kritiek buiten het Journaal om al van alle kanten was losgebarsten. En je in gedachten de ic’s weer zag volstromen. Was er buiten Hare Halsema niemand die hierover voor de camera iets te melden had? Iets als: hoe leg je dit uit aan kinderen van eenzaam weggekwijnde ouders?

menu