In Paradiso in Amsterdam werd zaterdagavond de finale gehouden van de muziekcompetitie Art Rocks. Yoeri Wegman won.

Hij deed dat met Engelen , geïnspireerd op het kunstwerk Church 1 van Helen Verhoeven uit de collectie van museum Bonnefanten in Maastricht. De Amsterdammer beantwoordde de centrale vraag van Art Rocks – Hoe klinkt een kunstwerk? – met een zwalkend en quasi dronken of anderszins beneveld ‘gezongen’ nummer waarin een uitgaansgelegenheid, de club, wordt voorgesteld als een gebedshuis.

Wegman was een van de acht finalisten. Voor de vijfde editie van Art Rocks hadden zich dit jaar driehonderd artiesten aangemeld. Vanwege de coronabeperkingen speelde de muziekcompetitie zich de afgelopen maanden nadrukkelijk online af. Via artrocks.nl zijn dertien afleveringen van twintig minuten terug te kijken waarin 88 deelnemers op locatie, zoals in het Drents Museum en het Fries Museum , ‘hun ding’ doen.

‘Jouw talent is groot, jouw nummer supertof’

De zaterdag op televisie uitgezonden finale kende een veel krappere opzet. Zo kregen finalisten ieder slechts anderhalve minuut de tijd om in het bijzijn van een jury en twee presentatoren hun nummer te vertolken. Achterliggend idee is vermoedelijk dat korte optredens de kijkcijfers ten goede komen. In wezen is het een slecht verpakte belediging: ‘Jouw talent is groot, jouw nummer supertof en nu snel wegwezen voor het begint te vervelen.’

Had het anders gekund? Ja. Want tegelijkertijd werden achter de schermen in een geïmproviseerd atelier kunstwerken gemaakt geïnspireerd op de al door een kunstwerk geïnspireerde nummers in de finale. Ook die mensen werden - kort - aan het woord gelaten. Kortom, iedereen mocht iets zeggen, alles verwees naar elkaar, alles had met alles te maken. Met als eindresultaat een overvol uur waarin veel werd geprobeerd en na afloop weinig bleef hangen.

M.C. Escher, ook wel bekend als master of ceremony

Maar toch wel iets. Bijvoorbeeld dat de voorletters van M.C. Escher als ze door presentator Cesar Majorana worden uitgesproken, klinken als em see , wat in de old school hiphop master of ceremony betekent. En dat het Drents Museum met behulp van de Rotterdamse singer-songwriter Kees en haar nummer Vast de kans greep om de Frida Kahlo-expositie onder de aandacht van een jong publiek te brengen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur