Tsjalling Venema viert het 10-jarig bestaan van zijn galerie With Tsjalling tussen de kunstwerken van feestelijke taarten.

Galerie With Tsjalling in Groningen bestaat 10 jaar en viert dat met een expositie over... taart

Tsjalling Venema viert het 10-jarig bestaan van zijn galerie With Tsjalling tussen de kunstwerken van feestelijke taarten. Foto: Peter Wassing

Galerie With Tsjalling in Groningen bestaat 10 jaar. Oprichter Tsjalling Venema telt zijn zegeningen.

Galerie With Tsjalling viert feest. En dat zullen bezoekers weten ook. Wie over de drempel van de galerie in Groningen stapt, staat meteen oog in oog met een wel heel smakelijke Vanilla layer cake van Arnout van Albada.

En wat te denken van Dezi , een chocoladetaart met kers van Erik Mattijssen? Van Tompouce bij nacht van Erica Scheper, van Piece of cake van Kim van Norren of Oranjekoek crème van Tryntsje Nauta?

Misschien wel juist vanwege de tentoonstellingstitel – Taart – kwamen op het openingsweekend 85 mensen af. Dat is veel voor de kleine expositieruimte aan de Kostersgang, helemaal in coronatijd.

,,Ze kwamen niet in één keer”, haast galeriehouder Tsjalling Venema zich te zeggen. ,,Onder normale omstandigheden heb je misschien honderd mensen in drie uur. Met 85 bezoekers in de eerste twee dagen was ik heel tevreden.”

Geen hapklare kunst

Vandaag bestaat With Tsjalling tien jaar. Afgezet tegen de eeuwigheid is dat niet heel lang. Maar in het licht van een komen en gaan van galerieën in Noord-Nederland is het bijzonder, ook omdat With Tsjalling het publiek geen hapklare kunst voorschotelt.

De programmering is edgy , zoals Venema het zelf formuleert. Dat komt neer op een afspiegeling van de smaak van de galeriehouder en van wat er gaande is.

Veertig kunstenaars leverden een of meerdere werken voort Taart , vrijwel allemaal mensen die eerder in de galerie hebben geëxposeerd. Ze komen uit de regio, maar ook van daarbuiten.

Uit binnen- en buitenland, tot aan Litouwen, IJsland, Japan en Mexico aan toe. De kunstwereld is een open wereld en dus een internationale wereld, niet in de laatste plaats dankzij sociale media.

‘Het is moeilijker geworden voor jonge kunstenaars’

Toen Venema als galeriehouder begon, was Academie Minerva een goede vijver om kunstenaars te spotten, vertelt hij. ,,Dat is veranderd. Er komen nog steeds leuke kunstenaars van Minerva. Maar als je met ze gaat werken, moet je in hen investeren. Dan is het belangrijk dat mensen blijven doorwerken.''

,,Dat lukt niet iedereen. Sinds het verdwijnen van de Wet werk en inkomen kunstenaars (WWIK) is het voor jonge kunstenaars moeilijker geworden een carrière op te bouwen.”

Er is meer veranderd sinds 2010. De galerie verhuisde nogal eens. Internet werd nog belangrijker, voor kopers is het niet meer noodzakelijk om galeries af te lopen. En dan is er Instagram, het medium dat kunstenaars in staat stelt om steeds weer nieuw werk te laten zien, aan een groot publiek.

Toch heeft dit alles de galerie niet overbodig gemaakt, stelt Venema. ,,De galerie is een filter. Ik zie heel veel en ik selecteer. Een galerie kan de echt spannende dingen een plek geven.''

,,Daarbij: voor kunstenaars blijft een galerie belangrijk. Het stelt hen in staat hun werk in context te laten zien, of gecombineerd met het werk van andere kunstenaars, zodat ze ook zelf kunnen zien of iets werkt.”

Stoppen?

Toen hij met With Tsjalling begon, werd hij gewaarschuwd: het duurt zeker vijf jaar voor er geld verdiend kan worden. ,,Dat is meegevallen”, blikt Venema terug. ,,Na een jaar speelde ik quitte. Na drie jaar verloor ik geen geld meer. Ik verdien niet knetterveel geld met de galerie, maar ik haal hier wel mijn inkomen uit.”

Er zijn momenten geweest waarop hij dacht aan stoppen. ,,Vanwege gezeik met kunstenaars. Over geld natuurlijk. Gezeik dat je denkt: daar doe ik het niet voor.”

2020 is een lastig jaar. Corona maakt het supermoeilijk. Niet omdat de verkoop slecht gaat, want dat valt eigenlijk best mee. ,,Het is meer: komen er nog mensen? Voor twaalf bezoekers in de week begin je geen galerie. En ook: wat moet je volgend jaar?”

Ambities

Liever vertelt hij over zijn prestaties, zoals de verkoop van een beeld van Paul de Reus aan het UMCG en verkoop aan musea. ,,Vier schilderijen van Drewes de Wit aan het Groninger Museum. Museum Belvedère heeft ook iets van De Wit gekocht.''

,,Samen met het Drents Museum heb ik een tentoonstelling met Jans Muskee gemaakt, daar hebben ze in Assen ook een werk van gekocht. Wat zegt dat? Nou, dat jouw kunstenaars ertoe doen. En dat jij er dus ook toe doet.”

Gevraagd naar het waarom van zijn galerie antwoordde Venema tien jaar geleden ‘dat je het gewoon moet proberen’. Nu zegt hij lachend: ,,Als ik iemand was van ‘het moet en het zal’ dan had ik mij wel op andere zaken gestort. Ik heb zeker ambities, maar directeur worden van het Rijksmuseum in Amsterdam heb ik nooit gewild. Het schip strandt wel ergens. Of niet.”

menu