Afgelopen coronajaar sloegen veel mensen aan het schrijven. Sjoerd Visser uit Sellingen publiceerde sinds februari 2020 zeven dichtbundels.

Zijn vrouw gaf het duwtje. ,,Ik was bezig met het verzamelen van favoriete gedichten en zij zei: ‘Volgens mij kun je het zelf ook wel’. Toen ben ik dat maar eens gaan doen”, vertelt Visser. ,,Ik had er ook de tijd voor. Door de coronacrisis was er wat minder werk. Ik heb een advocatenkantoor in Stadskanaal.”

Daarna ging het hard. ,,Het spoot eruit. Dat heeft mij verbaasd. Ik ben door mijn werk altijd met taal bezig, met schrijven. In een juridisch stuk gaat het erom of iets juridisch klopt. Mijn gedichten ontstaan vanuit gevoel. Dit is een heel andere manier om met taal om te gaan.”

‘Het moet gaan over de streek waar ik woon’

Visser (Nijmegen, 1949) dicht vooral over zijn naaste omgeving, over wat hij ziet en wat er is gebeurd. ,,Ik wil mensen zo aanspreken dat ze ook de volgende bladzijde willen lezen. Toen dacht ik: het moet gaan over de streek waar ik woon en waar weinig gedichten over zijn geschreven. Want dan kan ik als dichter iets toevoegen en een leegte opvullen.”

Zijn eerste gedichten gingen over Westerwolde. Daarna liet Visser zich inspireren door de verdronken dorpen in de Dollard en door gebeurtenissen over de grens met Duitsland. Vervolgens ontstonden gedichten over Stadskanaal, waar hij als advocaat kantoor houdt, en het Oldambt. Inmiddels gaan de gedachten uit naar de Hunze en de Monden.

Handmatig knip- en plakwerk. Gebonden met naald en draad

Visser besloot zijn gedichten zelf te reproduceren en zelf uit te geven. ,,Het kan ongetwijfeld veel mooier. Dit is gemaakt met een kopieerapparaat. Handmatig knip- en plakwerk. Gebonden met naald en draad. Van iedere bundel vijftig exemplaren. Alleen de omslagen zijn gemaakt door een drukker.”

Visser verkoopt soms wat, geeft zijn bundels weg en probeert zijn werk te verspreiden tijdens een kunstroute in de buurt. Daarnaast zijn er concrete plannen om de gedichten te koppelen aan fiets- en wandelroutes. ,,Precies het goede gebruik van deze poëzie.”

Het is voor dichters normaal om weinig weerklank te krijgen

De ontvangst valt hem vooralsnog niet mee. Tot dusver heeft alleen deze krant op het verschijnen van zijn bundels gereageerd. ,,Ik had op iets meer enthousiasme gehoopt”, zegt hij. ,,Via Facebook heb ik contact met andere dichters. Die zeggen dat het heel normaal is om weinig weerklank te krijgen.”

Op de vraag of het niet beter zou zijn gedichten voor zichzelf te houden, zegt Visser: ,,Daar heb ik geen zin in. Ik vind het juist interessant om te zien of het gaat werken, of mensen die in deze streek wonen of op bezoek komen iets in mijn gedichten herkennen.”

Gedichten schrijven is een leuke bezigheid, zegt Visser. ,,Vooral als je, zoals ik, je werk wilt afbouwen en iets zoekt om daarna te gaan doen. Het is een schrikbeeld om straks achter de geraniums te niksen. Misschien had ik er goed aan gedaan hier eerder mee te beginnen. Maar ja, hoe gaat dat? Soms heb je het te lang te druk met andere dingen.”

#

Voor een kennismaking met de gedichten van Sjoerd Visser zie Facebook. Voor meer over schrijven in tijden van corona zie onze cultuurbijlage Vrijdag.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur