Mart Hillen speelde in De Nieuwe Kolk popklassiekers op zijn gitaar.

Recensie theaterexperiment 'Veatre 360' in DNK Assen: Mart Hillen doet een kunstje en Lavinia Meijer legt ongehoorde diepten bloot (★★★★☆)

Mart Hillen speelde in De Nieuwe Kolk popklassiekers op zijn gitaar. Foto: DvhN

Een dag na Smaakvol Theater kwam De Nieuwe Kolk met alweer een nieuwtje: Veatre 360. De concerten van Lavinia Meijer en Mart Hillen waren donderdagavond niet alleen in het theater te volgen, maar ook thuis. Niet via een gewone livestream, maar driedimensionaal.

Met een virtualrealitybril op het hoofd kon je virtueel plaatsnemen in de zaal. Voor het experiment, opgetuigd met Horus VR uit Groningen, was zelfs belangstelling vanuit België en Spanje.

Vertraging in de zaal

Uw recensent mocht met een VR-bril de zaal in om ook te kunnen proeven van de thuiservaring. Dat lukte niet erg, want er zat een vertraging van ruim 10 minuten in de 3D-livestream. Toen Lavinia Meijer met haar derde stuk van de avond bezig was, vertoonde de VR-bril nog een eenzame harp op een leeg podium.

Volgens de rapportages van elders, viel het met de vertraging buiten DNK reuze mee. En het had ook voordelen: na afloop kon er nog even nagenoten worden met de bril op het hoofd, want in VR-bril speelde Lavinia vrolijk door.

En genieten was het, in de wel erg lege grote zaal van DNK. Los van het corona-gerelateerde experiment – heel goed natuurlijk, dat DNK nieuwe wegen zoekt – was het vooral erg fijn om weer eens een groot musicus live aan het werk te zien.

Een wolk van muzikaliteit

Meijer speelde muziek van Ludovico Einaudi, Erik Satie, Yann Tiersen, Nils Frahm, Philip Glass en zichzelf – werken uit het toegankelijke (neo)klassieke segment. En al bij het eerste stuk, I giorni (‘de dagen’) van Einaudi, werd de ziel geraakt. Harp en harpiste werden één en trokken het publiek vervolgens een uur lang mee in een wolk van muzikaliteit.

Veel van de werken die ze speelde worden door de muziekkritiek nog wel eens in de hoek van de kitsch gedrukt. Meijer maakte in Assen duidelijk dat een vertolker die oprecht in deze muziek gelooft ongehoorde diepten kan blootleggen achter ogenschijnlijk eenvoudige noten.

Een superieure instrumentbeheersing en diep doorleefde, volwassen muzikaliteit zijn daarbij de basisvoorwaarden. Meijer voldoet daar, zoals alle grote musici, ruimschoots aan. Bij haar overtuigde deze muziek volledig.

Een kunstje dat op den duur verveelde

Dat virtuositeit alleen niet genoeg is, bleek later op de avond bij het concert van de pas 23-jarige fingerstyle-gitarist Mart Hillen. Het was razend knap hoe hij liedjes van Queen, The Beatles, Eagles, U2 en ander poprepertoire op een van zijn vier gitaren speelde.

Tommy Emmanuel is zijn grote voorbeeld en het kan best dat Hillen in diens voetsporen een grote carrière tegemoet gaat. Maar in Assen bleef zijn spel nog te veel hangen in een kunstje dat op den duur verveelde.

menu