Oerol: Veel jonge makers met een mooie toekomst

Het mooie van Oerol is dat het in tien dagen bewijst hoe onbehoorlijk veel theatertalenten Nederland kent, al doorgebroken én aanstormend.

En hoeveel bezoekers nieuwsgierig zijn naar hun werk. Veel tribunes liepen vol. De bezoekers van het festival op Terschelling oogden opnieuw wat jonger dan eerder, een vurige wens van de organisatie. Ook probeert het festival zichzelf wat minder wit te maken, in het verlengde van wat de Raad voor Cultuur voorschrijft: een cultuuraanbod dat de diversiteit van het volk beter weergeeft.

In de minderheid

Verjongingswil ten spijt, veertigmin zal altijd in de minderheid blijven. Niks erg en simpel verklaarbaar: geld en vrije tijd zijn vooral in handen van volk op leeftijd. Oerol valt in géén vakantie. En eenmaal hier, kun je niet naar huis, waar het overnachten – en het consumeren – nu eenmaal goedkoper is dan op Terschelling.

Wat de diversiteit betreft: ook daar speelt het financiële aspect een rol (geld zit bij wit). Bovendien zag schrijver dezes voorstellingen in New York: volkomen blank publiek. Niet alles laat zich sturen. Wie weet helpt het wat om meer kleur in de uitgenodigde theatermakers aan te brengen. In de muziekprogrammering is dat al wel in gang gezet.

Pinokkio

Het publiek mag gemiddeld veertigplus zijn, de theatermakers/acteurs zijn dat juist niet. Er zijn veel dertigers van klasse. Zo maakte Joeri Vos, opgegroeid in Groningen, met zijn eigenzinnige versie van Pinokkio voor de Veenfabriek een volksfeest, waarbij het volk zich gewillig liet meezuigen in het populisme van de tot opstandig ventje verworden pop.

Een Pinokkio vol tegenstellingen, fout als de pest en juist daarom uit het goede hout gesneden. Met daarbij een fantastische rauwe vormgeving van ook-Groninger Mats Boswijk, die een feestelijk tentendorp bouwde, voor een mee-etend en meedrinkend publiek, en die een meesterlijke verdwijntruc organiseerde op het zanderige speelvlak. De eclectische muziek van La Compagnie du Tire-Laine maakte dit festijn compleet. Dit gaat ook de zaal in. Hoe?

Mooie toekomst

Het was een van de hoogtepunten van Oerol 2018. Gold (als altijd!) ook voor de voorstelling van Maas Theater en Dans, voor (als altijd!) die van George en Eran, en voor Ninetees Productions/Touki Delphine dat Billy The Kid tot leven bracht. Ook Karlijn Kistemaker met haar Kompagnie, YoungGangsters en Het Houten Huis/De Noorderlingen (alle met Groningse en/of Drentse basis) maakten. Jonge mensen, mooie toekomst.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.