Sofiko Nachkebiya danst onder toeziend oog van Guy Weizman.

Openbare repetitie van 'Swan Lake' door Club Guy & Roni: precies voldoende verward de schouwburg weer uit

Sofiko Nachkebiya danst onder toeziend oog van Guy Weizman. Foto: Knelis

Club Guy & Roni komt met een (vanzelfsprekend geheel) eigen versie van Het Zwanenmeer , die dankzij corona nog eigener wordt. Ongeschikt voor een complex met minder dan drie zalen, zoals de Stadsschouwburg Groningen. Daar was maandag wél de openbare repetitie.

Praten over dans is nogal ‘dwaas’, zegt Guy Weizman, choreograaf en artistieke baas van Club Guy & Roni. Dans moet je niet uitgelegd krijgen, maar ondergaan en er een eigen invulling aangeven, valt danseres Sofiko Nachkebiya hem later bij.

We zijn dan al flink wat scènes op weg. En toch ook heel wat woorden. Gelukkig, want dat is wat de openbare repetities van de Club, net als die van het NNT, aantrekkelijk maakt. Bovendien krijgt niet de dans zelf uitleg mee, maar het repetitieproces, tussen een aantal getoonde, nog ruwe scènes door. En hoort het publiek aanwijzingen. Zoals wanneer Adam Peterson wat meer vreugde in zijn moves moet stoppen. Deel één van Swan Lake, de intense bewerking van Het Zwanenmeer, gaat immers over escapisme, de blinde vlucht voor dreigende ellende.

Hilariteit

Peterson zorgt voor hilariteit, in de zaal en onder zijn collega’s. Hij verstopt tussen de ‘officiële’ passen en paar melige uitstapjes. Wanneer je hem op straat tegen kwam, zou je zeggen: een Bulgaarse worstelaar. Of een Tour-sprinter. Maar de aan power gekoppelde gratie maakt hem al jaren tot een vaste kerndanser van Weizman en zijn partner Roni Haver. Evenals Igor Podsiadly. Ze ogen leeftijdsloos.

De openbare repetities onder Weizman verlopen doorgaans aangename chaotisch. Geregisseerd chaotisch, want op alles houdt hij het oog en de controle. ,,Het is altijd onze opzet dat het publiek zo’n avond de zaal enigszins verward en vol vragen verlaat.” Wat het schrijven van een artikel als dit redelijk verlicht. Verward mogen zijn.

Voor het eerst weer op spitzen

Sofiko Nachkebiya heeft het lijf van de klassieke ballerina die ze tot zes jaar geleden in Rusland is geweest. Ze danst tijdens deze presentatie De stervende zwaan in een versie die in 1907 speciaal voor de grote ster Anna Pavlova werd geregisseerd. Nachkebiya heeft voor het eerst in zes jaar haar spitzen weer opgezocht. ,,Ik wilde geen klassiek ballet meer. Het houdt je gevangen in een frame. Ik zocht naar vrijheid.” De zaal vindt het maar al te mooi dat ze het oude frame weer even heeft opgehangen. Ademloos volgt het publiek haar prestatie, tot de dood er op volgt. Van die zwaan dan.

Swan Lake, dat is het verhaal van prins Siegfried die in zijn jacht op een vrouw de nacht doorbrengt met de verkeerde zwaan, die er betoverd en wel net zo uitziet als zijn geliefde. Een sprookje met erna een sad end . Weizman vertelt aan het begin dat hij en de Club er een tweede versie van maken, maar eigenlijk is het de derde. De gangbare is die uit 1895, maar al in 1877 ging een eerste, beroerd ontvangen poging in première. Voor versie twee was componist Tsjaikovski uiteindelijk te dood om de aangepaste compositie te kunnen voltooien.

Nooit eerder een repertoirestuk

,,Het is voor ’teerst dat we met Club Guy & Roni een repertoirestuk hebben uitgekozen”, zegt Weizman. ,,Dat doen we nooit, juist omdat we ons vrij willen voelen. Nu wel.” Op 2 oktober gaat bij het NNT Tsjechovs Oom Wanja in première, in een regie van Liliane Brakema, over een decadente familie die niet door wil hebben hoe het wereldje waarin ze leven ten onder gaat. ,,Ik zocht naar iets uit dezelfde tijd dat daarbij aansluit. En dat ook past in de lijn van Euripides De Bacchanten , dat ik volgend jaar met het NNT maak.”

Swan Lake bestaat straks uit drie delen (escapisme, crisis en keuze), op drie locaties in één theater, te volgen door eerst twee keer drie bezoekersgroepen, die uiteindelijk voor het slot met 180 samenkomen in de grootste zaal. Waarbij dat publiek, inclusief de computerkijkers thuis - dat kan ook! - mag stemmen of het een nieuw of juist klassiek einde wil beleven.

Voldoende verwarring.

menu