Park Meerstad, waar 130 kunstwerken tien dagen lang de aandacht en het publiek trekken dat het park verdient.

Park Meerstad: In den beginne was er dat ene plooiende laken

Park Meerstad, waar 130 kunstwerken tien dagen lang de aandacht en het publiek trekken dat het park verdient. Foto: Koos Boertjens

De kunst die er vandaag in veelvoud wordt geplaatst staat er tijdelijk, maar Park Meerstad is van zichzelf al een kunstwerk. Blijvend. Glooiende hectares landschapskunst, aan het water dat Groningen aan Harkstede koppelt.

Kunstenaar Jeroen Doorenweerd werd op een ochtend wakker in de drijvende modelwoning, die hij tijdelijk in Meerstad had betrokken. Nog in halfslaap zag hij de zon door het raam op zijn bedlaken schijnen. Zijn ontwakende blik zette zich vast op de plooien in de stof. Een eureka-moment. Zo moest het worden. Zijn park.

Tilburger Doorenweerd woonde voor een korte periode in de nieuwe Groningse wijk Meerstad, aan de verre oostkant van de stad, om ideeën op te doen. Hij was na een competitie met twee anderen via het Centrum voor Beeldende Kunst (CBK) door de gemeente uitverkoren om de nieuwbouwwijk een spannend ogend park te gunnen.

Doorenweerd legde de vorm van het laken met stijfsel vast

,,Toen ik kwam lag er een visie die uitging van één heuvel. Ik zag dat anders. Het hele park moest een reliëf worden.” Waar dan zon, raam en laken niet toe kunnen leiden. Om het beeld te laten beklijven, maakte hij eerst een foto van zijn golvende beddengoed, en legde hij de vorm ervan vast door met hulp van stijfsel van een ander laken een reliëf te maken.

Zo is het begonnen. Vanmiddag is hij present als in het heuvelachtige groen 130 kunstwerken van 85 regionale kunstenaars worden geplaatst, voor een tiendaagse, openbare expositie. Daarmee trekt Park Meerstad, aan de noordzijde van het meer, de aandacht die het zonder die kunstwerken ook al zou verdienen.

Is het resultaat in lijn met zijn eerste idee? ,,Het reliëf is zelfs beter geworden dan ik had gedacht. Ik dacht dat het met die kranen en bulldozers nooit zo precies kon worden uitgevoerd. Maar civieltechnisch bureau Infraplus verzekerde me al snel dat ze het ontwerp in 3D in coördinaten konden invoeren, en dan met gps via de satelliet de hoogte exact konden bepalen. Waanzinnig!”

Dan kun je maar beter wat moois mee doen

Hij werkte bij zijn ontwerp samen met LAOS landschapsarchitectuur, gevestigd in de Hortus in Haren. De basis voor al dat werk daar is grondverzet. Het meer, op het laagste punt van de provincie, werd bedacht als waterberging, waarna het idee opborrelde voor een nieuwe woonomgeving, gewenst in de groeiende stad.

De uitgegraven grond moest ergens heen. ,,Dan kun je er maar beter wat moois mee doen”, zegt landschapsarchitect Michael Rouwendaal van LAOS. Ondergrond voor huizen. Grond voor een nieuw park. Tien hectare groot.

Rouwendaal: ,,De bedoeling was om van het park een kunstwerk te maken, maar met functionele kanten. Met een strand en een grote ligweide. Je moest ook kunnen liggen tussen de heuvels, die dan weer leuk zijn voor de kinderen om overheen te rennen. En, belangrijk, dat fietspad. Zo hebben we dit samen met Jeroen ontworpen. Met planten, met bomen - parkbomen die gedijen bij vochtige grond, zoals wilgen, populieren.”

Schoonheid en functionaliteit raken elkaar

Het fietspad, licht van kleur, loopt als een contrasterende strakke lijn tussen de glooiingen. De wandelroutes komen nog, die mogen best omhoog lopen. Voor de spanning. Wie ‘laag’ wil blijven kan de stoep langs het fietspad kiezen. Onder dat pad door stroomt op sommige plekken handig de afwatering, richting meer.

Zo raken schoonheid en functionaliteit elkaar. Rouwendaal: ,,Het was mooi in onze samenwerking om esthetiek en functionaliteit in elkaar te laten opgaan. Waarbij wij als architecten met beplanting, grassoorten en wilde bloemen tegen de heuvels op onze beurt ook een poëtische laag konden toevoegen.”

Wie wil zien hoe het is geworden, tik op Google Maps Zijlkade Groningen in. Mooie fietstocht, happy end.

menu