Het Peter de Grote Festival is in volle gang. Dit jaar is er vanwege corona geen internationale Summer Academy met tieners die in het Groningse Prins Claus Conservatorium les krijgen. Wel vindt daar deze week de serie Young Masters in Concert plaats. Artistiek leider Paul Komen koos drie deelnemende musici uit die we hier aan het woord laten.

Pianiste Beatriz Galán (1990) uit Palma de Mallorca

De Spaanse pianiste Galán behaalde in juni haar master aan het Groningse Prins Claus Conservatorium. Na familiebezoek is ze afgelopen zondag teruggekomen uit Palma de Mallorca. ,,En ik blijf in Groningen wonen. Vanaf de eerste keer dat ik hier kwam, voelde ik me thuis.”

Bevriende musici waren enthousiast over het conservatorium en ze besloot daarom in Groningen haar onderzoek te doen naar de invloed van jazz op klassieke muziek. ,,Ik groeide dankzij mijn ouders op met jazz, rhythm-’n-blues, funk en soul. Na mijn bachelor wilde ik kijken of ik iets daarvan kon combineren met klassieke muziek.” Illustere klassieke componisten als Maurice Ravel, Claude Debussy en Igor Stravinsky lieten zich eerder al inspireren door jazz.

loading

Zaterdag gaat Galán tijdens haar lecture recital Classics Meets Jazz in op het onderzoek dat ze deed. Ze vertelt erover en laat zich tijdens uitvoeringen bijstaan door een ritmesectie waarvoor ze, als onderdeel van haar masteropleiding, arrangementen schreef. Op het repertoire staan onder meer zes Afro-Cuban Dances van Ernesto Lecuona (1895-1963). ,,Het wordt een feestje weer te kunnen spelen voor publiek! Ik verheug me er erg op en ik ben dankbaar voor deze gelegenheid.’’

Pianist en elektronisch muzikant Alex Kordz (1994) uit Tbilisi

Voor Kordz is Groningen geen onbekend terrein. Afgelopen najaar werkte hij als muzikant mee aan de theatervoorstelling Het Zwanenmeer van Club Guy & Roni. ,,Crazy project, zeker omdat de besmettingscijfers toen zo hoog waren.” Dat ze nu weer hoog zijn, schrikt hem niet af. ,,Ik ben overal op voorbereid.”

Hij is wel wat gewend, in Georgië verlopen zaken chaotischer dan in Nederland, zo weet hij uit ervaring. Ooit begon Kordz, een neef van de in Groningen wonende pianiste Nata Tsvereli, met elektronische muziek. Als tiener was hij al fan van Noisia, de Groningse producers van drum-’n-bass. ,,En ik ben nog steeds fan.”

loading

Na studies in Zwitserland en Den Haag focust hij nu op het combineren van zijn eerste muzikale liefde met klassieke muziek. ,,Wat ik woensdag ga doen, gaat allerlei kanten op. Van klassieke composities en weird experiment tot disco. Ik kijk hoe ver ik kan gaan. Maar nu ik al zo lang niet heb kunnen optreden in clubs, is het afwachten bij welke werken van mezelf ik me nog comfortabel voel.”

In eigen land ontlokte de avontuurlijke Kordz trouwens een storm van verontwaardigde reacties toen hij een werk van Bach veranderde in een rapsong met geprepareerde piano. ,,Ik denk dat zoiets in Nederland in de jaren zeventig tot zulke reacties had geleid.”

Componiste/celliste Bianca Bongers (1987) uit Haarlem

Voor ze cello ging studeren, nam Bongers eens deel aan de Summer Academy in Groningen. ,,Dat was geweldig en super inspirerend.” Ze vindt het voor de jongeren jammer dat de zomercursus ditmaal niet wordt gegeven.

Aanvankelijk wilde ze ook met die deelnemers gaan werken toen ze voor het Peter de Grote Festival werd gevraagd. Al snel schakelde ze en zo komt ze nu met het negenkoppige International Ensemble naar Groningen om onder meer enkele werken van haar hand in première te laten gaan.

loading

,,Een heel bijzondere samenwerking, we hebben elkaar iets te bieden en dat werkt heel goed.” Donderdag laat ze zowel haar kant als componiste als de kant als uitvoerend muzikante horen. ,,Ik ben het nu eenmaal allebei. En het vult elkaar heel mooi aan, ik kan ook niet zonder het een of het ander. Componeren is heel mentaal, cello spelen is heel fysiek.” Bongers vertelt als componiste sterk vanuit een visueel beeld te werken. ,,Mijn denken over muziek is erg ruimtelijk.”

Tijdens het festival opent Bongers solo met het werk dat ze als startsein van haar professionele leven als componiste beschouwt. Vervolgens biedt ze een chronologisch overzicht van werken die ze voor ensemble heeft gecomponeerd. ,,Ja, het is helemaal waar, het kan weleens emotioneel worden na een jaar weer te kunnen spelen. Ik zie er heel erg naar uit, ongelooflijk.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur