Hoogezand, Theater Kielzog ,  Bastiaan Ragas treedt op met programma "Lang zal je leven" voor dertig mensen
Zanger, entertainer, columnist, boyband zanger en musicalster Bastiaan Ragas wordt dit theaterseizoen 50 jaar. Althans dat hoopt hij. Nu, zeker nu, wil hij dat vieren.

Recensie: Bastiaan Ragas is zanger, geen geboren vertolker (★★★☆☆)

Hoogezand, Theater Kielzog , Bastiaan Ragas treedt op met programma "Lang zal je leven" voor dertig mensen Zanger, entertainer, columnist, boyband zanger en musicalster Bastiaan Ragas wordt dit theaterseizoen 50 jaar. Althans dat hoopt hij. Nu, zeker nu, wil hij dat vieren. Foto: Corné Sparidaens

Over wat je zou doen als je voor de laatste beslissingen in je leven staat. Youp van ’t Hek heeft het thema ook wel eens besproken. Voor Bastiaan Ragas is het de aanleiding opmerkingen te parkeren bij ontwikkelingen rond Henny Huisman, Lange Frans, Dries Roelvink en Famke Louise.

Wacht even. Hij is toch de vocalist die we ooit leerden kennen via de boyband Caught in the Act? Dezelfde die we later zagen in diverse producties en grote musicals als De 3 Musketiers en Aida ? Daar ligt zijn kracht.

Als hij in zijn coronaversie theater pleegt, vallen babbels en cabareteske grappen hulpeloos onder de tafel en breekt een rood draadje af bij gebrek aan een verhaal met een kop en een staart.

Krampachtig in het luchtledige

Bovendien, Ragas is geen geboren verteller. Dus blijft het idee van een party voor zijn binnenkort te vieren vijftigste verjaardag krampachtig in het luchtledige hangen. Veel verder dan de titel Lang zal je leven komt hij niet.

Trouwens, zijn allerbeste vriend Kees – met wie hij een reis als ramptoerist naar het klassieke Italië maakte – geeft deze avond op zijn telefoon niet thuis. De functie die Kees is toebedacht is in de voorstelling van geen enkele betekenis. Zonde van de tijd.

Gelukkig heeft Bastiaan Ragas ook iets te melden wat van belang is. Hij maakt zich geëngageerd druk, en wrikt tijdens de muzikale tocht door zijn verleden confrontaties los met de angsten en de boosheid waar we nu mee zitten.

En hij ergert zich aan zoiets als de onbedwingbare neiging om in het Engels te communiceren. Daar wil hij het met de zaal in het voorbijgaan best over hebben, maar dat gaat niet van een leiden dakje. Flauwe reacties bieden nauwelijks aanknopingspunten tot een discussie op niveau.

Rauw, af en toe, maar doorslaggevend

Conclusie: als hij besluit zijn liedjes tot hoofdbestanddeel te promoveren, is hij in zijn element. Dan doet Ragas waar hij goed in is. De zanger in hem is in staat bronnen in zichzelf op te roepen aan de hand van een mix van lekker Nederlands repertoire.

Met steun van een muziekband, en vervolgens als solist aan de vleugel, gooit hij zich er in als tekstschrijver en vertolker. Rauw, af en toe, maar doorslaggevend. Met een lied als De helft van mij weet hij waar te maken dat het ergens over gaat.

Een beeld van weggestopte of vermeden tranen legt hij niet vast in ranzig sentiment en zelfs de kraker Malle Babbe levert een explosie op, terwijl het publiek niet verder dan neuriënd mag aansluiten in de medewerking. Regels zijn regels.

Op spetterende en warmbloedige ritmes zet hij gevoelens uiteen over van alles tussen loslaten en eenzaamheid. Prima.

Maar de climax ligt bij Bastiaan Ragas in een parallel met onze tijd: het onvergetelijke nummer uit Aida over verbondenheid in een verwarrend bestaan.

menu