Recensie Boodschap van het Koninklijk Paar: Zo druilerig als de regen die sloeg tegen het raam van Huis ten Bosch (★★☆☆☆)

Daar was hij dan, de Persoonlijke Boodschap van het Koninklijk Paar, de nationale sorry voor het beroerd getimede gezinsuitje naar Griekenland.

Vooropgesteld: het was de schuld van premier Rutte. Hij is staatsrechtelijk gezien schuldig aan alles wat de Koning verkeerd doet. Rutte heeft geschiedenis gestudeerd. Was dat maar toekomst geweest.

Boodschappen in coronatijd doe je in je eentje, toch mocht de Koningin aanschuiven, want zij reisde net zo hard mee. Het Paar zat, met de knieën wat in elkaars richting, op een Louis XV-bankje, saampjes in barre tijden. Ze keken zo druilerig als de regen die sloeg tegen het raam van Huis ten Bosch (renovatie à 63 miljoen euro).

Een bos gemengde ruikers

Voor de kijkers rechts probeerden gemengde ruikers de stemming er wat in de houden. Dat faalde. Máxima zat erbij als een doventolk die haar taak was vergeten.

Het begin was al ongelukkig. ,,Met spijt in het hart richt ik mij tot u.” Speet het de vorst dat hij ons moest toespreken? Tekstschrijver! De toon bleek ook snel minder spontaan dan die van de Troonrede. En dat zegt wat.

Net zo onhandig was een zin te laten beginnen met ‘Ook al paste de reis binnen de voorschriften…’, dat daarmee direct de nadruk kreeg. Niks strafbaars geflikt. Ook de aanschaf van die Griekse villa, dat peperdure hek eromheen, dat vakantiehuis in Mozambique toen hij nog prins was, de speedboot: allemaal binnen de voorschriften. Misschien niet die afsluiting van de Domeinen rond Het Loo om met vrinden op beesten te mikken, maar dat moeten we ruim zien. Kortom, wat zegt dat?

Vorstelijke keuzes

Dan: ‘Ons éigen besluit terug te keren…’ In praktijk zal Het Gezin niet bedreigd door uzi’s de lijnvlucht zijn ingejaagd, maar op zoek naar nederigheid had de Koning elke verwijzing naar vorstelijke keuzes beter achterwege kunnen laten. Bovendien voelde je de politieke druk én die van het volk van drieduizend kilometer afstand. Wel weer grappig om de Koning een langgerekt ‘hééél onverstandig’ te horen zeggen, alsof hij het kind in zichzelf toesprak. Ja, nu is papa hééél verdrietig.

Volgde nog een logisch doch wat stijf medeleven met allen die door corona zijn getroffen. En twee opmerkelijke slotzinnetjes: ‘We zijn betrokken. Maar niet onfeilbaar’. Had ook kunnen zijn: ‘We zijn vertrokken. Want niet onfeilbaar’. Dat niet onfeilbare lijkt een voorzichtig indekken naar een volgende uitglijer. Dit was een koninklijke boodschap, maar geen grote.

menu