De bemanning van Ruimtevlucht van Het Houten Huis.

Recensie Het Houten Huis: Fraaie 'Ruimtevlucht' prikkelt de fantasie - waar gaat dit heen? ★★★★☆

De bemanning van Ruimtevlucht van Het Houten Huis. Foto: Moon Saris

Voorstellingen van Het Houten Huis nodigen standaard uit tot een nagesprek. Hoe hebben de bezoeker(tje)s die beleefd? Ruimtevlucht , de nieuwste productie van het Groningse jeugdtheatergezelschap, zal uiteenlopende bespiegelingen opleveren. Maar wel met een grote gemene deler. Dat ‘t prachtig is geworden.

En daarnaast best heftig. De ‘vlucht’ in de titel heeft een dubbele betekenis. Een groep streng geselecteerde wezens vlucht voor de apocalyps die zich op de aarde voltrekt. Dat doen ze met een raketvlucht, op weg naar een andere planeet. Daar zullen ze een nieuwe leefomgeving opbouwen. Onder leiding van een menselijke, zingende captain en zijn dito assistente - Nick Idelenburg en Björk Níelsdottir van Holland Opera - is de rest van het personeel robotesk geprogrammeerd, schokkerig bewegend.

De koningin, de slimme giraf, de Jezus-lookalike, de volgevreten walrus

Er zit daarom een programmeur in de reisselectie. Maar ook een prachtig uitgedoste koningin, een architectenduo, een giraf met wetenschappelijke aanleg, een volgevreten walrus en zijn koffer met geld, twee verwonderde huwelijksreistypes, een soort oer/aapmens, een Jezus-lookalike - noem het een sjamaan, als dat minder blasfemisch klinkt - en nog veel meer.

Te midden van hen fungeert multimuzikant Martin Franke als raketbestuurder en is hij ook de man die in grappig onverstaanbare taal inlichtingen verstrekt. Hij begint de voorstelling met een blaaspartijtje op een sifon, om direct maar aan te geven dat Ruimtevlucht weliswaar een bloedserieus thema kent, maar ook veel humor bevat.

Die zwarte wezentjes? Je kunt er je eigen gedachten bij vormen

Ja, die humor is nodig, als verluchtiging, want het recept van Ruimtevlucht kent stevige ingrediënten. De ondergang (van de aarde), achterlaten van alles en iedereen, heimwee, de (on)ethiek van zo’n selectie, een onzekere toekomst, onderlinge verhoudingen. Let op, de 8+-aanbeveling is er niet voor niks, met soms angstige momenten in de raketcabine. De zwarte wezentjes, die rond de reizigers opduiken, verbeelden zij hun donkere emoties? Of zijn zij juist beschermende begeleiders, op weg naar een toekomst vol vragen? Het is maar hoe je ze wilt zien. Nogmaals, stevig, maar er valt ook genoeg te lachen. Dat ei op pootjes!

Elien van den Hoek presenteert mooie beelden en roept er evenveel op

Vanaf het begin prikkelt Ruimtevlucht de fantasie, in een schitterend decor, met ingehouden, mooi lichtgebruik, en een raam dat uitzicht biedt op de ruimte, waarin je als bezoeker je gedachten kunt laten stromen. Echt mooi hoe regisseur Elien van den Hoek beelden kan bedenken én kan oproepen.

Twee dingen nog. Eén: soms, bij de avondvoorstellingen, op het volwassenentijdstip, luidt de titel Vluchtruimte . De inhoud is dezelfde, maar Het Houten Huis wil maar aangeven dat je hier niet jong voor hoeft te zijn. Twee: eigenlijk zou een voorstelling van zo’n in Groningen gevestigd gezelschap ook in deze stad in première moeten gaan. Niet in de Randstad. Van zoiets moois mogen we hier best als eerste genieten.


menu