Recensie Schuld-Thrillermusical: Weg met verleidelijke glamour ****

Een intocht van meiden en meisjes. Of het begrip ‘pubers’ straffeloos vervangen kan worden door ‘young adults’ is een kwestie van opvatting. De flyer van de musical Schuld stuurt daar op aan, maar het wringt dat ze deze productie voor de leeftijdsgroep 12+ afficheren.

De heftige problematiek zit meer in de categorie 15+ als een confronterend portret van de belevingswereld, ervaringen en interesses. Jongens maken daar uiteraard deel van uit. Lief, als het uitkomt. En verder ruw, zelfingenomen, egoïstisch, oppervlakkig en jaloers. Die boys zie je niet in de zaal.

Mel Wallis de Vries schreef er het boek over dat in ronkende taal een bestseller heet. We snappen allemaal waarom dat is, maar het is echt niet voor de hand liggend dat Daniël Cohen er een opmerkelijke en heel sterke voorstelling uit haalde. Goed bedacht en goed gemaakt.

Vier nominaties voor Musical Awards

Hij leverde het script af, stortte zich in de liedteksten en pakte uiteindelijk ook de regie op, zonder te lonken naar de verleidelijke glamour van een show. Dat vooral. Met vijf m/v op het toneel valt Schuld bij de Musical Awards in het genre van de ‘kleine’ musical. Betrokkenen mogen nu afwachten wat 23 januari brengt. Ze staan op het gala genoteerd voor vier nominaties, waaronder een voor Anne de Blok als aanstormend talent.

Het begint sober met de mededeling dat ze morgen enkel nog een nieuwsbericht is, het meisje dat op het spoor werd aangetroffen. Dood. Ze ging naar dezelfde school als een eerder slachtoffer van zelfmoord. De sfeer is gezet. Meer is niet nodig om spanning te ontketenen en dat is niet alles.

 Ranking the nerds

Later waait het thema breder uit naar de lugubere impact van anonieme dreigbriefjes, ontsporend contact met ouders, de vinnige kletspraat en de pesterige opmerkingen van vriendinnen en vriendjes op de hockeyclub. Je kent dat wel: lijstjes van losers, van wie er wel en wie er niet bij hoort. ‘Ranking the nerds’ heet dit.

Verdachtmakingen bloeien onvermijdelijk op. Het is alsof het een modieuze rage is geworden. Dus organiseert de rector praatsessies als verplicht model en het toeval wil dat een van de moeders – prachtige rol van Wieneke Remmers – als schoolpsycholoog de leiding krijgt. Motto: „Je kunt alles tegen me zeggen...” Dat ligt wat moeilijk, ook voor moeder zelf. Gesloten oesters gaan zelden vanzelf open. „We moeten door, je laat een traan en veegt haar weg...” lukt niet vanzelfsprekend.

Een gedurfd project

Daniël Cohen heeft zichzelf behoed voor de val in een ravijn van sentiment en opgeklopte thrillereffecten. Hij zet geen decor neer voor de locaties waar het verhaal zich afspeelt, maar een simpel stelsel van verrijdbare schermen. De spelers bedienen ze zelf. Daarmee ontstaat een filmische flow van actiemomenten in scènes, gesprekken, nachtmerries en complottheorieën.

Angst, shit en vertwijfeling accentueren de horror die zich van jonge mensen meester maakt. Het is een pakhuis van factoren, met de liedjes als borrelende, verklarende elementen. Dan treft het dat ze een song kunnen brengen en de teksten iets te vertellen hebben, onder meer over wantrouwen en het gevoel elkaar onderweg te verliezen.

Geen blij, lollig avondje. Zeker niet. Schuld is een gedurfd project en toch een musical.

RECENSIE SCHULD - THRILLERMUSICAL

Gebeurtenis: Schuld - thrillermusical Naar: boek van Mel Wallis de Vries Script, liedteksten, regie: Daniël Cohen

Met: Wieneke Remmers, Anne de Blok, Ridder van Kooten, Jamie Kampinga en Sjors Arts Muziek: Fons Merkies Choreografie: Chiara Re Decor: Anouk van Schie Productie: Michiel Morssinkhof

Gezien: 4/1 Hoogeveen, De Tamboer Publiek: 140 Nog te zien: 17/1 Stadskanaal, 1/2 Delfzijl, 6/2 Drachten, 7/2 Emmen, 1/3 Leeuwarden Bijzonderheid: komend seizoen ‘Wreed’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.