Recensie Spinvis in tuin De Amer: een tuinconcert voor proefkonijnen (★★★★☆ )

Spinvis in de tuin van De Amer. Foto: Gerrie van Barneveld

Het is een plek waar zelfs de meest trouwe bezoeker van cultureel café De Amer nog nooit is geweest. De weidse tuin verscholen achter de heg bij de parkeerplaats doet nu dienst als podium voor tuinconcerten, nu muziek in de boerderij tijdens coronatijd niet mag. Spinvis sloot zaterdag het eerste deel van de achtdelige reeks af.

De Utrechtse groep onder leiding van zanger/gitarist/poëet Erik de Jong keek zaterdag zowel ’s middags als ’s avonds niet raar op van de 80 stoelen die twee aan twee keurig op anderhalve meter afstand in de tuin zijn neergezet.

Spinvis is luistermuziek bij uitstek en al helemaal in de idyllische omgeving van het esdorp. Zitten, meedeinen, beetje wegdromen. Bijkomen van de tigste tropische dag, het past allemaal in het plaatje. Kamermuziek in de openlucht.

‘Wil je iets horen, gewoon roepen!’ tipt Erik de Jong al vroeg in de set die hij met zijn vijfkoppige band fijnzinnig inluidt. Het duurt een half uur voordat ene Rob op rij 1 verzoekt om Astronaut . ‘Goh, ik heb een broer die Rob heet’, fluistert De Jong in de microfoon, nog net hard genoeg dat de buren in de aangrenzende tuin het kunnen horen. Spinvis is dan net klaar met Het Voordeel van Video , een passend liedje in coronatijd, waarin praten op afstand soms best apart kan zijn.

Het is juist die afstand waarmee De Jong in zijn liedjes continu blijft spelen. Balanceren tussen de eenvoud, de pretentie en de herkenning. Beeldspraak is uit den boze en op de kleine dingen wordt groot ingezoomd. De avonturen van Ronnie ( Ronnie Knipt Zijn Haar ) of het levensverhaal van Stefan en Lisette (‘We doken van de steigers in de nacht’), ze staan op rijk gearrangeerde muziek met hoofdrollen voor celliste Saartje van Camp en violiste Merel Junge.

Nieuw gezicht in de groep is bassist Jan Teertstra, ook bekend als toetsenist bij de band Johan. Zijspoortje: onlangs stak hij het ‘songbook’ van Robert Long in een nieuw jasje.

Niet alles komt even goed uit de verf. Spinvis probeert vandaag een paar nieuwe liedjes uit. ‘Jullie zijn vanavond onze proefkonijnen’, merkt De Jong op. Hollywood – over een mislukte op John Travolta lijkende filmster die door zeven kogels wordt vermoord – begint veelbelovend, maar strandt halverwege vanwege matige samenzang. Het rammelt nét iets teveel en lijdt onder het gebrek aan routine. Maar dat mag je de groep natuurlijk geen moment kwalijk nemen. De Dag dat Richard Krajicek Wimbledon Won pakt veel beter uit, vol scherpte en een mooie symbiose tussen viool en synthesizer.

De groep speelt uiteindelijk anderhalf uur, in plaats van het aangekondigde uur. Niemand die daar een seconde om maalt. Spinvis, het blijft muziek voor dromers.

loading loading

menu