Utrecht Portret van Thijs Kuijken, leadzanger van de Nederlandse band I Am Oak.

Songs over verlies en acceptatie

Utrecht Portret van Thijs Kuijken, leadzanger van de Nederlandse band I Am Oak.

In al zijn muziek is I Am Oak, alter ego van Thijs Kuijken, zoekende. In Our Blood, zijn nieuwste album, dat hij maakte naar aanleiding van de dood van zijn vader, is dat niet anders. Vanavond treedt hij op in Zwolle, volgende week zaterdag in Groningen.

Als er een woord is dat bij Thijs Kuijken past, dan is het bedachtzaam. Hij is het in zijn woorden als je hem spreekt en in de woorden die hij zingt als hij zijn muzikale alter ego I Am Oak laat spreken. Eind februari verscheen zijn nieuwe album Our Blood . Twaalf liedjes in Kuijkens onmiskenbaar eigen, even trage als fascinerende folkpopstijl. Liedjes die door de bedachtzame aanpak bij voorbaat betekenisvol zijn.

Alleen

In tegenstelling tot eerdere platen nam hij Our Blood helemaal alleen op – thuis, in Utrecht, bij zijn vriendin in Duitsland, en in Parijs, toen zijn vriendin daar enkele maanden studeerde. ,,Oorspronkelijk was het idee dat ik de liedjes eerst zelf als ‘demo’ zou opnemen, waarna we het met de hele band nog eens over zouden doen. Maar toen ik eenmaal bezig was… Het was allemaal zo ontzettend persoonlijk.’’

Hij doelt op de directe aanleiding tot de thematiek van het album: de dood van zijn vader, na een korte maar ongeneeslijke ziekte, wat leidde tot een serie songs over verlies, acceptatie en het inzicht dat de rivier verder stroomt.

Breder publiek

Thijs Kuijken groeide op in het Brabantse Bergeijk, aan de grens met België, maar verhuisde ergens halverwege het vorige decennium naar Utrecht om fotografie te studeren. Muziek maken deed hij in eerste instantie thuis, op zijn kamer. Totdat het kleine platenlabel Snowstar in 2011 zijn album Oasem uitbracht, dat prompt de Vpro 3voor12-award voor de plaat van het jaar won. Daarmee bereikte de bijna tot onthaasting dwingende, in de folk gewortelde muziek van I Am Oak een breder publiek. In 2012 volgde Nowhere or Tammensaari en weer twee jaar later Ols Songd , een verzameling opnieuw vastgelegde oudere liedjes.

Wat alle muziek van I Am Oak gemeen heeft is het ‘zoekende’. De ingetogen folkpop in combinatie met de landschappelijke hoezen lijkt een afzetten tegen het eenentwintigste- eeuwse grotestadsleven, maar is dat niet. Kuijken zondert zich in zijn muziek slechts af om zo gemakkelijker tot de essentie van zijn vragen door te kunnen dringen. Als een monnik in een klooster.

Kleine variaties

Zijn liedteksten beginnen altijd met een enkele zin die hij in zijn hoofd heeft, zei hij al eens bij een eerder interview. Die zin herhaalt hij als een mantra met kleine variaties. Zinnen die als concentrische spiralen rond het thema cirkelen, om steeds dichter bij de kern te komen. ,,Vaak weet ik in eerste instantie zelf niet eens waar zo’n zin precies over gaat. En uiteindelijk kom ik er meestal ook niet werkelijk achter. Maar het geeft mij wel het gevoel dat ik het steeds meer benader.’’

Zo’n typische I Am Oak-zin is You’ll spend your whole life wondering what the outcome might have been. Wat zou er gebeurd zijn als ik dit of dat had gedaan? Of, erger, op je sterfbed jezelf de vraag stellen waarom je iets juist niet hebt gedaan. ,,Ja als je in je directe omgeving met de dood wordt geconfronteerd, besef je ook goed dat het op een gegeven moment gewoon ophoudt. Dan is het klaar. Toen mijn vader te horen kreeg dat hij nog maximaal drie maanden had,wilden wij – het gezin – nog allemaal plannen voor hem maken. Maar daar is vrijwel niets meer van terechtgekomen. Het hoefde ook niet van hem.’’

,, Het heeft weinig zin om daarover te blijven tobben. Let the brook meander like it always has zing ik. Dat is wat mij betreft de sleutelzin van die song: Laat die rivier maar stromen. Dat blijft-ie immers toch doen…’’

Overlijden

Nergens op Our Blood zingt Kuij-ken met naam en toenaam over de persoonlijke gebeurtenissen die hem inspireerden tot de songs. Alleen uit de tekst van het nummer Own zou je kunnen opmaken dat het over het overlijden van een dierbare gaat. En dat is nu juist in muzikaal opzicht een van de meest opwekkende songs van de plaat. De Utrechter knikt. ,,Het was ook een van de eerste nummers die ik voor het album schreef. Het tekende een omslagpunt in de verwerking van de dood van mijn vader. De acceptatie en het begin van het idee voor de thematiek van het album. Toen ik dat nummer schreef, werd mij ook duidelijk waar het album als geheel over moest gaan.’’

Op zaterdag 2 april treedt I Am Oak op in het Grand Theater in Groningen.

menu