Spookrecensenten: ze schrijven nooit een recensie, maar ze scoren wel stapels gratis boeken

Foto: Shutterstock

Ze zijn een plaag voor de uitgevers in ons land: spookrecensenten. Ze scoren gratis boeken die ze zogenaamd willen recenseren in de krant of op een website, maar op hun recensies kun je lang wachten.

,,Kent u deze recensent?''

,,Wij ontvingen een aanvraag voor een recensie-exemplaar van het boek P.S. van Jet Steinz. De aanvrager zegt voor uw krant te werken als recensent, maar wij vertrouwen het niet. Het boek is nogal prijzig. Kunt u ons informatie verschaffen?’’

Zo luidt kort samengevat de tekst in een e-mailtje van uitgeefhuis Nieuw Amsterdam, vrijdagochtend gestuurd aan de redactie van Dagblad van het Noorden.

Navraag op de redactie leert dat niemand ooit heeft gehoord van de vermeende recensent (een zekere H). En dus bellen we even met Alice Wubbels van Uitgeefhuis Nieuw Amsterdam.

DvhN : ,,Dag Alice, wij kennen deze recensent niet.’’

Alice : ,,Nee, daar waren wij al bang voor. Wij denken dat dit een spookrecensent is die een schuilnaam gebruikt. Eerder heeft hij of zij ons onder een andere naam ook al om recensie-exemplaren gevraagd.’’

DvhN : ,,Gebeurt dit vaak?’’

Alice : ,,Het komt vaker voor. Meestal zijn het bloggers. Ze krijgen een boek van ons, maar we zien nooit een recensie. Heel vervelend. Van sommigen weten we het inmiddels. Deze H. krijgt nu ook een rood vlaggetje.”

DvhN : ,,Toch zijn recensies heel belangrijk voor jullie. Elk jaar verschijnen er zo’n 27.000 boeken, dus de vraag is hoe je daar als uitgever nog aandacht voor krijgt.’’

Alice : ,,Klopt. Wij moeten heel goed nadenken over de vraag welke boeken wij willen promoten. Je kunt nu eenmaal niet alles bespreken. Recensies zijn heel belangrijk voor ons.’’

De redactie krijgt 100 boeken per week!

Ook de vaste boekenredacteur van Dagblad van het Noorden kent het belang van recensies maar al te goed. Joep van Ruiten is zijn naam. Wekelijks krijgt Joep zo’n honderd boeken toegestuurd van uitgevers die graag een recensie in de krant willen.

,,Uitgevers zitten verlegen om publiciteit. Ze sturen die boeken ongevraagd. Ik weet dat ze regelmatig worden benaderd door spookrecensenten die op jacht zijn naar gratis boeken. Af en toe krijg ik daar vragen over.’’

Hij diept een mailtje op van een jaar geleden. ,,Kijk’’, zegt hij.

Het mailtje is van uitgever Luitingh-Sijthoff in Amsterdam. De vraag luidt of wij op de redactie een zekere H. kennen.

En het antwoord luidde, toen ook al: Nee, die kennen wij niet.

menu