Ooit werden scheidsrechters toegerust met wijze lessen. Zoals: in de beginfase van de wedstrijd moet je je ’visitekaartje’ afgeven, zodat men niet om je heen kan. In onze tijd heet het: beslis koel en zakelijk. ‘t Draait om feeling en inzicht.

Nóg een achterhaald standpunt. Bij grote toernooien zou de openingswedstrijd tellen als smaakmaker wat de aanpak en uitleg van de regels betreft. Danny Makkelie was de arbiter die Turkije - Italië floot, het eerste van 51 duels tijdens EURO 2020. In de eerste helft zag hij rustig toe hoe spelers elkaar verdroegen. Een makkie voor Makkelie? Hij hoefde alleen scherp te blijven. Na elf minuten viel er pas een vrije trap. Voor de rust constateerde hij slechts vijf overtredingen. In de tweede helft waren het er 12, maar het werd geen loopgravenoorlog. Wat ook te maken had met de oplopende Italiaanse score (0-3).

Soms komt Makkelie laconiek over

Danny Makkelie (38) heeft veel mee: zijn leeftijd en perspectief. Tenminste, als hij de luiken openzet en aan zijn ontwikkeling werkt. Hij is niet van show en klaterende expressie. Meer van het streven naar effectief leiderschap. Emotie staat niet voorop, soms komt hij laconiek over. Als het even kan staat hij forse duels toe, inclusief het risico dat eraan kleeft. Kennelijk wil hij beheersing uitstralen in de stijl die hij zich met succes eigen heeft gemaakt in ons land en vervolgens bij de FIFA en de UEFA. Internationale erkenning garandeerde zijn snelle opmars.

Problemen kende hij vrijdagavond amper. Hij communiceerde vaak met spelers en moest in het slotkwartier echt aan de bak met twee gele kaarten. Zijn gezag stond niet ter discussie, de leiding deugde. Hoewel, op de NOS-commentator Jeroen Grueter zit deze scheids niet te wachten. Deze stoffeerde hem als ‘uitstekend’. Maar waar was Grueter, toen Danny Makkelie strafbaar hands in de Turkse defensie resoluut wegwuifde?

Ouwe koek

In een eerdere situatie - bal tegen de arm langs het lichaam - was doorspelen terecht. Bij een volgend geval raakte de bal de zwaaiende arm van een Turkse speler die zich ‘onnatuurlijk’ breed maakte. Conclusie: strafschop. Zo staat het letterlijk in de vernieuwde regelgeving omtrent hands. Opzet of geen opzet speelt geen rol (meer). Dat is ouwe koek. Opmerkelijk, dat Kevin Blom als VAR niet thuis gaf.

Op het veld maakten de Italiaanse winnaars er uiteindelijk geen punt van. Makkelie mocht bij zijn eindsignaal hun instemming incasseren. Met een brede lach van opluchting. Dat wel.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur