Wat lees jij nu? 'Bureau Gevonden Voorwerpen van Siegfried Lenz'

Bureau Gevonden Voorwerpen (2003), Siegfried Lenz. Foto DvhN

Ursula Sennema uit Ten Boer heeft Bureau Gevonden Voorwerpen van Siegfried Lenz uit 2003 opnieuw uit de kast gepakt.

,,Ik weet niet eens meer hoe ik aan het boek gekomen ben. Vermoedelijk via jullie cultuurbijlage. Dat is voor mij een baken, daar kom ik wel vaker boeken op het spoor. Nadat ik hem twee keer had uitgeleend en enthousiaste reacties kreeg, ben ik opnieuw begonnen.”

Bureau Gevonden Voorwerpen vertelt over de 24-jarige Henry Neff, die een baantje heeft bij de afdeling Gevonden Voorwerpen van de spoorwegen. Neff is tevreden met wat hij heeft. Wanneer hij de kans krijgt om hogerop te komen is zijn reactie: ‘Dat is niks voor mij, als ik kan blijven zitten waar ik zit, doe ik dat, opklimmen heb ik altijd al belachelijk gevonden.’

Ogenschijnlijk kleine handelingen krijgen betekenis

Siegfried Lenz (1926 – 2014) is een meester in het beschrijven van menselijke gedragingen, vertelt Sennema. ,,Ook ogenschijnlijk kleine handelingen en dialogen die gedetailleerd beschreven worden, krijgen betekenis.” Hoewel het verhaal zich afspeelt in de jaren negentig ademt het boek de sfeer van de jaren vijftig, waarin het leven trager ging.

In de roman staat verliezen centraal, zegt Sennema. ,,Wat over het verliezen van voorwerpen gezegd wordt, dat niet alles wat verloren wordt te vervangen is en dat verlies soms onherroepelijk is, geldt voor alles wat verloren wordt en kwijtraakt: dierbaren, aanzien en zelfrespect, cultuur, normen en waarden.”

Bureau Gevonden Voorwerpen kan gelezen worden als pleidooi voor medemenselijkheid is. ,,Aandacht voor het alledaagse, het gewone menselijke contact. Aandacht voor je medemens, net als Henry Neff. Juist in deze stille periode waarin je meer realiseert wat echt belangrijk is, dat je blij bent met wat is. En je verlangt naar dat straks alles weer gewoon is.”

Leeservaring delen? kunst@dvhn.nl

menu