Te rockabilly voor blues, te blues voor rockabilly

Paladins-slagwerker Brian Fahey wordt gesponsord door drumstellenfabrikant Gretsch. Maar toen hij afgelopen week het bij een Nederlands verhuurbedrijf voor hem klaar gezet Gretsch-drumstel uitprobeerde beviel hem dat niet. Een ander drumstel, van het merk Ludwig, voldeed veel meer aan zijn wensen. Dus huurde hij de Ludwig en plakte voor aanvang van het eerste concert van de Nederlandse tournee gewoon een grote sticker van Gretsch op de bassdrum. Ze zijn praktisch, de mannen van The Paladins.

Zo zeggen ze ook heel praktisch dat de groep tussen 2003 en 2011 helemaal niet was opgehouden te bestaan. Ze lasten alleen even een pauze in. Al is er nu wel een verschil met de jaren negentig, toen The Paladins de Amerikaanse oliebedrijven rijk maakten door meer dan tweehonderd dagen per jaar ‘on the road’ te zijn – waarbij tussen concerten vaak vele honderden kilometers werden afgelegd, met een oud, benzine slurpend busje. Dat is verleden tijd.

,,Afgelopen jaar hebben we in totaal twintig concerten gespeeld,’’ zegt zanger en gitarist Dave Gonzales. ,,En dat was meer dan in de twee jaar daarvoor.’’ ,,Maar die twintig concerten waren wel stuk voor stuk heel erg goed!’’ vult contrabassist Thomas Yearsley aan.

The Paladins werden begin jaren tachtig opgericht door de voormalige middelbare schoolvrienden Gonzales en Yearsley. Drummers wisselden nog wel eens, maar Brian Fahey bleek de meest constante man op de trommels. Het trio surfde mee op de rockabilly- en rootshype rond bands als The Stray Cats, Los Lobos, The Blasters en Fabulous Thunderbirds.

De platen kregen steeds betere recensies. De groep ontving tal van awards, maar groeide vooral uit tot een formidabele en opwindende liveband die ook in Europa steeds grotere zalen uitverkocht. Behalve cd’s en T-shirts verkochten ze bij hun optreden ook blikjes haarvet. Totdat het moordende toerschema van vaak honderden concerten per jaar de groep opbrak. Nu ze zich beperken tot enkele tientallen hebben ze er weer lol in, vertelt Gonzales. ,,Zeker nu we terugkomen op plekken waar we vroeger zo’n succes hadden.''

,,Toen we na zeven jaar weer eens in Europa kwamen wilden oude fans allemaal hun verhaal kwijt,’’ zegt Yearsley. ,,Zo was er een fan die vertelde dat hij destijds een nieuwe vriendin bij hun eerste avond uit had meegenomen naar een Paladins-concert. Dat was voor hem de testcase of ze bij elkaar pasten. En ze bleken nu nog steeds bij elkaar, haha.’’

,,Maar ik was bij de reünie in eerste instantie wel even nerveus of we het fysiek nog waar konden maken,’’ vervolgt Gonzales. ,,Want The Paladins zijn een heel erg fysieke band. Het is hard werken op het podium. En natuurlijk vroegen we ons af of het publiek nog zou komen. Maar dat viel mee. Ze roepen nu zelfs om alle denkbare oude nummers!’’

En dat is maar goed ook, want nieuw repertoire heeft de groep nog niet, sinds het alweer uit 2003 daterende studio-album El matador – afgezien van een inmiddels alweer uitverkochte vinylsingle, enkele jaren geleden. Thomas Yearsley en Dave Gonzales hebben beiden een eigen studio, waar ze ook veel muziek met anderen opnemen, en beiden zijn gek op het werken met oude analoge geluidsapparatuur. ,,Destijds, in de jaren negentig, stapte iedereen over op digitale spullen’’, zegt Gonzales. ,,Wij verzamelden echter al die analoge apparaten en kochten die overal voor een prikkie op. Mensen waren vaak blij als ze er af waren. En nu zijn wij er weer trendsetters mee.’’

Een vergelijkbare conjunctuur als de apparatuur onderging ook de muziek zelf. ,,We begonnen destijds in een tijd die heel goed was voor onze muziek,’’ legt Yearsley uit. ,,Veel van de originele bluesmannen leefden en speelden nog. Het clubcircuit bloeide. Die situatie is veranderd. Het clubcircuit is ingestort, maar daar zijn de afgelopen jaren weer tal van festivals voor in de plaats gekomen waar wij het ook goed doen.’’

Gonzales: ,,Al krijgen we ook regelmatig te horen dat we te ‘blues’ zijn voor de rockabilly-festivals en teveel rockabilly voor het specifieke bluespubliek’’ Een uurtje later, bij de aftrap van de nieuwe tournee in de Porgy & Bess club in Terneuzen laat hij zien wat hij bedoelt. Na een heftig stukje surfgitaar slalomt de groep eigenzinnig tussen alle denkbare stijlen door. Maar het publiek vindt het prachtig en is enthousiast. ,,Ah, it has been so many years and so many beers,’’ verzucht de gitarist tussen twee nummers door. Om dan weer de volgende opwindende solo uit zijn gitaar te trekken.

,,De triovorm is voor ons ook een uitdaging,’’ had hij eerder op de avond al gezegd. ,,Het levert een rauw en kaal geluid op. Een grotere band biedt misschien meer muzikale mogelijkheden, maar dwingt je ook om meer op je eigen rijbaan te blijven. Wij hebben veel meer vrijheid. Ieder van ons kan alle kanten op. Dat daagt ons uit om onvoorspelbaar te zijn.''

The Paladins spelen zaterdag in Neushoorn in Leeuwarden.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.