Huiskamerfestival Gluren bij de Buren: afwachten wat en wie zondag over de vloer komt

Verspreid over 23 plaatsen in Nederland wordt zondag huiskamerfestival Gluren bij de Buren gehouden. Als de statistieken hun beloften waarmaken, komen er honderdduizend bezoekers op af.

De raamposter hangt. Het persbericht is verstuurd. De programmakrantjes zijn huis-aan-huis in de buurt verspreid, ook in brievenbussen met Nee/Nee-stickers. Nu nog even de sociale media bewerken. En dan zijn onze voorbereidingen voor festival Gluren bij de Buren wel zo’n beetje klaar. Dan is het afwachten wat en wie er bij ons komende zondag over de vloer komt. Of er iemand over de vloer komt.

Maar eerst terug naar begin november. Toen we middels via Facebook op het bestaan van Gluren bij de Buren werden geattendeerd. Of we onze huiskamer beschikbaar wilden stellen voor een festival dat voor het eerst in Emmen zou worden gehouden, luidde de vraag. Of we dan een formulier wilden invullen. De verspreider van de oproep, De kunstbeweging, kwam ons vertrouwd voor. Dus waarom niet?

(Tekst gaat verder onder de foto)

Als vanzelf gingen de gedachten terug naar onze eerdere huiskamerevenementen: Poëzie Dichterbij, een onregelmatig terugkerende dag waarop bekende en minder bekende plaatsgenoten in huiskamers gedichten voorlezen. Wij kregen destijds onder anderen een notaris op bezoek die vertelde dat hij door zijn werk vaak moest denken aan de gedichten van Hans Dorrestijn: ‘Zelfs Christus aan het kruis, had het beter dan ik thuis.’

De gedachten gingen ook terug naar een optreden van theatergroep Blau Hynder met de voorstelling Cleo en Lex . De ‘groep’ bleek uit twee acteurs te bestaan. Die onze oprit kwamen oprijden met een busje waaruit een doos met flessen rode wijn en een afgeleefde canapé werd geladen. ’s Avonds waren we met 25 bezoekers – buren, kennissen, familie – getuige van een relatiecrisis. Er was nog nooit zo veel en zo hard geschreeuwd in onze huiskamer.

Inschrijving

Na het invullen van het formulier en het drukken op de verzendknop kwam er een automatisch gegenereerd antwoord retour: ‘Bedankt voor je inschrijving! Op 10 februari zal er weer enthousiast gegluurd worden door de hele stad. Er kan nog tot eind deze maand aangemeld worden door huiskamers en artiesten, dus vraag je buren, vrienden en familie vooral om nog mee te doen. Daarna maken we de programmering rond en hoor je definitief of je meedoet.’

Vijf weken later een nieuwe mail: ‘Gefeliciteerd! De programmering is helemaal rond en je hebt een artiest toegewezen gekregen! We hebben een leuke act voor je gevonden: Aly Katerbarg Truin. Het is van belang dat je zelf contact opneemt met jouw artiest! Doe dat zo gauw mogelijk, zodat jullie elkaar even gesproken hebben en eventueel voorbereidingen kunnen treffen.’

Wij hadden nog nooit van een act met de naam Aly Katerbarg Truin gehoord – de internationaal opererende zoekmachines overigens ook niet. Gelukkig mailde ze: ‘Mijn naam is Aly Katerbarg Truin, ben 66 jaar en woon in Zuidbarge. Ik lees voor, en dat doe ik beeldend en het liefst in het Drents. Maar ik ben ook heel erg benieuwd wat er nog meer bij u in de huiskamer komt.’

Huiskamer als podium

Afgaand op De Krant Van Toen , orakel voor alles wat is geweest, is de huiskamer van oudsher een veelgebruikt cultuurpodium. Denk aan het woord rederijkers kamer . Aan de genres kamer muziek en kamer opera. Nog altijd treden wekelijks tussen bank en eettafel artiesten op; niet alleen musici, maar ook dansers, acteurs en schrijvers. In toenemende mate doen ze dat in festivalverband.

Stukafest, met optredens in studentenkamers, bestaat sinds 2001. Muziek bij de Buren is sinds 2013 goed voor vijftien plaatsen, waaronder Drachten en Sneek. De huisconcerten in Roden en Peize worden dit jaar voor de negende keer gehouden. In het Drentse Zuidwolde werd in november voor het eerst een huiskamerfestival gehouden. In Hoogeveen was er afgelopen weekend een met optredens op zestien locaties. Later deze maand volgt een festival in Meppel met vijftien huiskamers.

Gluren bij de buren gaat het elfde jaar in, vertelt initiatiefnemer Dirkjan van Oord van festivalorganisatie Kultlab uit Amersfoort. ,,Ik ben dit begonnen omdat ik als muzikant met mijn bandje nauwelijks aan optredens kon komen. Eén keer in het café. En dan moest je een jaar wachten om weer te mogen optreden. Dan kun je beter zelf speelplekken organiseren.”

Lekker intiem zo’n huiskamer. Dat past bij de muziek die ik maak

Zondag wordt het festival van Van Oord in 23 plaatsen gehouden. Van Alphen aan den Rijn tot Zutphen, van Zoetermeer tot Emmen. Bij ‘ons’ kunnen 25 huiskamers worden bezocht met 26 verschillende ‘acts’. De optredens zijn zo geprogrammeerd dat bezoekers er drie kunnen meemaken. In alle gevallen gaat het om lokale artiesten aangedragen door lokale organisaties als artiestenpodium Plug & Play en de muziekschool.

Een van de artiesten is Isa Zwart, vorige maand werd deze 18-jarige singer-songwriter uit Emmen op het Popgala Noord in Groningen nog uitgeroepen tot ‘beste talent’. Zwart werd op het bestaan van Gluren bij de Buren gewezen door een tante, vertelt ze over haar aanmelding. ,,Het leek me wel wat. Lekker intiem zo’n huiskamer. Dat past bij de muziek die ik maak.”

Zwart treedt veel op. Voor vanavond is ze geboekt als huiskamer-artiest in een hotel.

Toegewezen artiesten

Een maand na het mailcontact met Aly Katerbarg Truin waren er meer ‘artiesten’ voor onze huiskamer gevonden: de zes gemeentedichters van Emmen. ‘Scherp en flitsend, vrolijk en meeslepend, vertrouwd en toch overrompelend’, beloofden Anna Sophie Bakker, Peter Veen, Berendy Gähler, Bertus Beltman, Eddie Zinnemers en Eva Broekmann. (tekst gaat verder onder de foto)

Hoewel we stilletjes hadden gehoopt op een optreden van operazangeres Carina Vinke uit Erica of hardcore dj Code-E uit Klazienaveen – lokale artiesten met een internationaal werkterrein – leek het ons wel wat, al die taalkunstenaars over de vloer. Wel zo praktisch, want geen lichtshow en nauwelijks bijkomende rommel. Een voorlezer kleurt altijd goed bij de boekenkast en vreet geen elektriciteit. Maar trekt het ook publiek?

Gluren bij de buren-baas Van Oord hoopt dat zijn festival zondag 100.000 bezoekers op de been brengt. ,,Net zoveel als Lowlands”, zegt hij trots. Dat aantal roept een waarom-vraag op: waarom bij wildvreemde mensen een onbekende artiest bekijken, met kans op kromme tenen, als het buiten de huiskamer wemelt van de professionele artiesten in een professionele setting?

Mix

Van Oord houdt het op een mix van laagdrempeligheid, nieuwsgierigheid en gezelligheid. ,,Misschien zit er een groot talent tussen. Los daarvan: het is gewoon leuk eens bij de mensen in de buurt naar binnen te stappen. Het heeft misschien iets kneuterigs, maar het levert ook iets op: een betere buurt en een beter cultureel klimaat.”

Een huiskameroptreden is goed voor gemiddeld 20 tot 25 bezoekers, rekent Van Oord. ,,Waar het om gaat, is kleinschaligheid. De meeste artiesten krijgen de professionele zalen nooit vol, omdat die te groot zijn. En omdat professionele zalen zo groot zijn, boeken ze geen beginnende artiesten. Want dat kan financieel niet uit.”

Geld speelt geen rol bij huiskameroptredens. Dat wil zeggen: Gluren bij de Buren ontvangt voor de organisatie in Emmen een subsidie van de gemeente Emmen, het provinciale Prins Bernhard Cultuurfonds en nog wat kleine geldschieters. Huiskamereigenaren – wij dus – ontvangen geen vergoeding. Artiesten – zij dus – krijgen evenmin betaald. Ook Van Oord wordt er naar eigen zeggen niet rijk van.

Aly Katerbarg Truin

Half januari werden we uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst; Aly Katerbarg Truin liet weten dat ze helaas verhinderd was. In de plaatselijke bibliotheek werden we door ‘Tim’ en ‘Ralph’ bijgepraat over de filosofie en de stand van zaken.

,,De bedoeling is Emmen een stukje gezelliger te maken. Het is een mooie kans om nieuwe mensen te leren kennen.”

Wat volgde, was een aansporing: ,,Je bent 10 februari een dagje de directeur van je eigen poppodium of theaterzaaltje. Dat betekent dat je gastheer of gastvrouw bent, dat je ervoor zorgt dat jouw publiek zich op zijn gemak voelt, dat de artiest een leuke middag heeft en dat de sfeer goed is. Je blijft de baas in eigen huis.”

Tot slot kregen we een grote gele tas mee met als opdruk een citaat van Ikea-oprichter Ingvar Kamprad: ‘ Only while sleeping one makes no mistakes .’ In de tas een stapel programmakrantjes, een rol raamposters, een envelop met uitnodigingen voor een enquête, wat stickers en een bus van blik. ,,Voor de vrije gift”, vertelden ‘Tim’ en ‘Ralph’. ,,Zodat we Gluren bij de buren een volgende keer weer kunnen organiseren."

Of die bus zondag na afloop vol zit, interesseert ons niet zoveel. Wij zijn vooral benieuwd naar Aly Katerbarg Truin.

menu