Zanger Bono van U2 in 1980.

U2 stond precies veertig jaar geleden in Vera in Groningen. Recensent Eddy Determeyer was niet onder de indruk van Bono en co: 'Soppige cementrock'

Zanger Bono van U2 in 1980. Foto: Archief DVHN

Op donderdag 16 oktober 1980, nu precies 40 jaar terug, trad U2 op in Vera in Groningen. Slechts 180 mensen zagen Bono en co in de Oosterstraat optreden. Recensent Eddy Determeyer (78) was een van hen, maar toonde zich een dag later in zijn bespreking in het Nieuwsblad van het Noorden niet onder de indruk van de Ieren.

,,16 oktober 1980, het heeft ongetwijfeld plaatsgevonden”, reageert Determeyer op de vraag of hij zich die dag nog kan herinneren. De steekwoorden U2 en Vera frissen zijn geheugen iets op maar geeft hij ruiterlijk toe: ,,Heel veel weet ik er niet meer van. Het was een wat zompig geluid.”

Niet onder de indruk van Bono, the Edge, Larry en Adam

Determeyer was destijds recensent voor het Nieuwsblad en schreef in die hoedanigheid over jazz en popmuziek. De muzikale verrichtingen van Bono, The Edge, Adam Clayton en Larry Mullen vond hij maar zo zo, viel daags na het optreden in zijn relatief korte bespreking te lezen.

De band moest duidelijk nog aan charisma winnen. ,,Ze hebben het uiterlijk en allure van jongens om de hoek, en zo spelen ze ook welbeschouwd. Eén akkoord muziek waarin vooral zanger Bono ziel en zaligheid legt.”

,,Soppige cementrock”, vatte hij de muziek samen. Dat drummer Mullen en basgitarist Clayton de neiging hadden om het tempo in langzame nummers verder te laten zakken, vond Determeyer opmerkelijk. De snellere nummers spraken hem meer aan. ,,Dan lijkt de band onder spanning te komen. De betonmolen wordt dan op plezierige wijze getransformeerd tot ouderwetse sneltrein.”

Groningse acts Ratata en New Adventures ‘beter’

Determeyer concludeert in zijn bespreking dat het met het muziekklimaat in Ierland anno 1980 wel heel droevig gesteld moet zijn. U2 is daar al razend populair en voert allerlei polls aan. ,,Zelfs hier in de regio hebben we groepen (de New Adventures of, iets heel anders het nieuwe bandje Ratata van Jan Rot) waar U2 zich niet mee kan meten.”

Die conclusie aan het einde van de bespreking is een eigen leven gaan leiden op internet, weet Determeyer. Vooral de vergelijking met New Adventures en Ratata doet bij menigeen de wenkbrauwen fronsen.

Liefhebber van oude swing en jumpjazz

Determeyer heeft zelf aan de mythe rondom U2’s concert in Vera en zijn bespreking bijgedragen door nog niet zo lang in een boek over U2 een hoofdstuk aan het optreden van de Ieren in Vera te wijden. Daarin legt hij uit waarom hij de recensie schreef zoals die is verschenen. ,,Met de ene soort muziek heb je meer binding dan met de andere.” Determeyer is zelf van huis uit een jazzliefhebber en dan met name van de oude swing en jumpjazz. ,,Maar popconcerten heb ik ook altijd bezocht.”

Optreden U2 in rijtje met Nirvana en Joy Division

De muziekscribent, die twintig jaar voor het Nieuwsblad schreef, staat nog altijd achter de bespreking. Dat U2 het korte tijd na het Groningse optreden tot wereldfaam schopte, heeft hem nooit verbaasd. ,,Nee, zo gaat dat met muziek.”

Ook staat hij nog honderd procent achter de vergelijking die hij maakte met Ratata en New Adventures. ,,Die bands waren toen heel goed bezig. Jan Rot heeft zijn naam sindsdien wel gevestigd. De New Adventures ben ik een beetje uit het oog verloren.”

De woorden van Determeyer in het Nieuwsblad ten spijt staat het optreden van U2 in het rijtje van legendarische optredens in Vera. Een rijtje waar ook Joy Division en Nirvana in staan.

menu