Mark Wijnen en zijn zoon Jasper

Vader brengt ode aan gehandicapte zoon

Mark Wijnen en zijn zoon Jasper

Vader Mark Wijnen speelt zondagmiddag Ode aan Jasper. Een voorstelling niet alleen over, maar ook mét zijn meervoudig gehandicapte zoon.

Met je zoon de vloer op. Dat is toch alleen weggelegd voor oude theatergeslachten? Neen. Mark Wijnen, vader van Jasper, staat zondagmiddag in Het Dok in Groningen samen met Jasper op het podium. Wijnen vertelt – zoon Jasper reageert. Of niet. Dat weet je niet. Jasper (18) is zowel verstandelijk als lichamelijk gehandicapt, en precies daarover gaat de voorstelling Ode aan Jasper; hoe is het als je vader bent van een jongen die zijn leven lang de zorg van een baby nodig heeft?

Geen acteur

Wijnen is geen acteur. Had zelfs geen enkele theaterervaring, toen hij vorig jaar het stuk schreef – een monoloog over de gebeurtenis die zijn leven veranderde.

,,Het gaat over de overgang tussen de man die ik was, tot wie ik nu ben’’, zegt Wijnen vanuit zijn woonplaats Blokker. ,,Ik had een leaseauto, een telefoon van de zaak, ik reisde als vertegenwoordiger door de Benelux. En toen, in 1998, werd Jasper geboren. De geboorte van ons eerste kind, we konden ons geluk niet op.’’

,,Waarom wij?"

Maar na zeven weken kreeg hij een zware epileptische aanval. Onderzoek wees uit dat Jasper een storing had in de hersenopbouw, met ontwikkelingsachterstand tot gevolg. ,,De eerste drie jaar vocht hij voor zijn leven en stond ik in de overlevingstand. Waarom wij, dacht ik. Ik zag mezelf als slachtoffer, ik was echt niet de leukste thuis, sterker, ik werd de onredelijkheid zelve. Ik wilde vluchten, ik wilde dat hij dood was.’’

Het verhaal van de Ode aan Jasper is het verhaal van een worstelende vader die beseft wat onvoorwaardelijke liefde is. ,,Ik had al zes jaar lang de behoefte om iets uit te leggen aan mijn familie en vrienden, om echt te vertellen waarom ik was wie ik was. Dat het hebben van zo’n jongen zorg kost, maar ook liefde gaf.

Niet een aardige man

Vroeger deed ik alles vanuit mijn hoofd. Als ik aan zijn bed stond om hem wakker te maken, zag ik alleen die klok doortikken want ik moest weer aan het werk. En als ik hem dan ook nog moest verschonen – daar werd ik niet een aardige man van. Ik wilde hem mijn wens opleggen, ‘kom op Jasper, doe nou effe dit of dat!’ Maar dat werkte natuurlijk niet.’’

Negen jaar geleden begon het te ‘schuren’. Wijnen gooide zijn carrière om, begon een eigen bedrijf voor zorgbemiddeling. En nu trekt hij het land door met zijn Ode aan Jasper, de voorstelling die hij samen met regiseuse Maretty van Mosselaar schreef, en waarin hij op de piano wordt begeleid door vriend Ronald van Eunen. En: door Jasper zelf.

Vrolijk

,,Het stuk ging in januari op zijn verjaardag in première. Ik heb het altijd samen met hem willen doen. En hij vindt het podium fantastisch. Denken we dan natuurlijk. Hij is vrolijk, reageert vooral op de liedjes en gilt soms dwars door de teksten heen. Jasper kan niet praten, maar hij zegt zoveel.’’

Zondagmiddag om 14.30 uur spelen vader en zoon Wijnen de voorstelling in wijkcentrum Het Dok in Groningen. Volgend jaar, op 12 februari, komen ze naar cultuurcentrum de Plataan in Meppel.

menu