De nieuwe bundel van Lieke Marsman.

Recensie: Nieuwe bundel van kersverse Dichter des Vaderlands Lieke Marsman is zowel ironisch als hartverscheurend(★★★★★)

De nieuwe bundel van Lieke Marsman.

De kersverse Dichter des Vaderlands Lieke Marsman heeft met haar nieuwe bundel haar beste werk tot nu toe gepubliceerd.

Soms is er geen taal om een gevoel te verwoorden of te omschrijven, dan kun je er alleen maar naar verwijzen. Op die momenten, schrijft Lieke Marsman in De volgende scan duurt vijf minuten , ‘word ik overspoeld door wanhoop van de ergste soort, de soort die zich karakteriseert door een gebrek aan woorden: wanhoop die je alleen nog maar kunt omschrijven met het woord wanhoop.’ En als je niet bij machte bent om te communiceren hoe je je voelt, dan overheerst de eenzaamheid.

De woede is voelbaar

In De volgende scan duurt vijf minuten vervlecht Marsman op een vloeiende manier gedichten over kanker en politiek. Maatschappijkritiek is voor haar een manier om te ontsnappen aan ‘de eenzame ervaring’ waar de kanker verantwoordelijk voor is. Ook haar nieuwe bundel In mijn mand is geëngageerd. De woede is voelbaar, de strijdlust nog vurig aanwezig. ‘Geweld zit in de inertie van politici/ hun vertraagtaal is gewelddadig’, dichtte Marsman in haar vorige boek. In haar derde bundel staat een net zo krachtige variant op die regels: ‘Want de essentie van het spel/ is dat ze steeds wanneer iemand om hulp schreeuwt/ terugschreeuwen dat hun handen gebonden zijn/ in vrijheid.’

Marsmans tumor is twee jaar geleden verwijderd, maar de dood is niet weer een enge abstractie geworden, die is nog steeds angstaanjagend concreet: ‘De laatste tijd/ voel ik me zo afgesneden van mijn toekomst.’ Denkend aan de dood laveert ze tussen aanvaarding en paniek, berusting wordt afgewisseld met verzet: ‘De volgende ochtend word ik weer gewoon wakker/ met in mijn hoofd een ritmisch/ fuck fuck fuck/ ik wil niet dood . Gelukkig maar,/ want ik wil niet dood. Voor het eerst/ in mijn leven voel ik me tamelijk zelfverzekerd.’

Marsmans beste boek tot nu toe

In mijn mand is gepassioneerd, gelaagd, intelligent en zowel ironisch als hartverscheurend, ja, dat ook: geen ander woord dekt de lading van die schrijnende regels uit het lange titelgedicht: ‘Zelfs jij zal opnieuw een geliefde in een wijnbar zijn/ en opnieuw gelukkig zijn/ ook al is je oude geliefde dood’. In dit erudiete gedicht – Plath en Proust worden geciteerd – staat ook een mooie vergelijking: ‘Doodgaan is weer kind zijn, denk ik/ Volledig overgeleverd/ aan de elementen, zonder/ dat je iets te zeggen hebt/ over de plekken waar het leven/ (een kinderwagen als het ware)/ je naartoe rijdt’.

Deze imponerende bundel is Marsmans beste boek tot nu toe. Op een bewonderenswaardige knappe manier weet Marsman het onzichtbare – angst, wanhoop en woede – te verwoorden.

Titel: In mijn mand. Auteur: Lieke Marsman. Uitgeverij Pluim. Prijs 21,99 euro (64 blz.)



Je kunt deze onderwerpen volgen
Boeken
menu