Niet alleen de spelling van haar artiestennaam Spellling is eigenzinnig, ook de muziek van Chrystia Cabral is niet direct alledaags.

Cabral, ook druk als activiste in de zwarte gemeenschap van het Californische Oakland en omstreken, beschildert op haar derde album een breder canvas dan voorheen. Vooral wegens het 31-koppige orkest dat ze laat aanrukken.

Dat extra kleurenpalet op de toch al ambitieuze composities doet denken aan de arty pop van een Kate Bush, maar ook aan zekere orkestrale tendensen in de zwarte muziek: Isaac Hayes, de immense decors die producer Charles Stepney optrok voor onder anderen Rotary Connection en Terry Callier. Naast weelderige strijkers en prikkende elektronica horen we ook doodleuk veldopnamen van protestmarsen.

I need a permanent revolution , horen we Spellling zingen. Die revolutie geeft ze extra kleur met brisant krullende melodieën en fraaie productionele en compositorische vondsten. Ga eens rustig zitten voor deze sociaal relevante plaat, die zijn geheimen pas gaandeweg openbaart.

Spellling: The Turning Wheel

Sacred Bones/Konkurrent

Je kunt deze onderwerpen volgen
Muziek