Uitzetting dreigt na 15 jaar: 'Geestelijk kapotgemaakt'

Darlington Isaacs en zijn broer Prosper. Foto Jaspar Moulijn

Vijftien jaar geleden werden Darlington en Prosper Isaacs in het Zuid-Afrikaanse Sierra Leone op een schip gezet naar Nederland. Nu dreigt voor Darlington uitzetting.

Vijftien jaar geleden werden Darlington en Prosper Isaacs in het Zuid-Afrikaanse Sierra Leone op een schip gezet naar Nederland. Nu dreigt voor Darlington uitzetting.

Terug naar geboorteland

De blik is somber, de ogen staan dof. Voor Darlington en Prosper Isaacs uit Assen is er deze feestdagen weinig te lachen. Darlington moet 13 januari Nederland verlaten. De Immigratie- en Naturalisatiedienst IND vindt dat hij terug moet naar zijn geboorteland Sierra Leone. Het land waar de broers geen enkele band meer mee hebben: geen familie, geen kennissen, geen gevoel.

In 2001 werden Darlington en Prosper (toen 14 en 11 jaar) door een vriend van hun vader, die zich tijdelijk over hen had ontfermd, op een boot gezet vanuit Freetown naar Rotterdam. Sierra Leone verkeerde al jaren in een burgeroorlog waarbij honderdduizenden doden en gewonden vielen. Hun moeder werd voor hun ogen vermoord en niet veel later moest vader vluchten omdat hem hetzelfde lot wachtte.

Onzekerheid

Darlington en Prosper belandden na omzwervingen in Assen en gingen er naar school. Toen dat formeel niet meer mocht, volgden zij met financiële steun van vrienden en bekenden cursussen aan de Hanzehogeschool en de Rijksuniversiteit. Beiden zijn afgestudeerd, Darlington heeft een baan aangeboden gekregen als ICT'er waarbij hij voldoende verdient om ook zijn jongere broertje te onderhouden.

,,Geestelijk zijn we kapotgemaakt. Het lijkt wel of dat het enige doel van de IND is.''

Zover komt het niet als het aan de IND ligt. Darlington, die het woord voert, en Prosper snappen er niets van. Zij verkeren al jaren in onzekerheid over hun toekomst. ,,Geestelijk zijn we kapotgemaakt. Het lijkt wel of dat het enige doel van de IND is.'' De broers liepen een trauma op toen Prosper op het moment dat hij 18 werd in bewaring werd gesteld. Vijf maanden waren de broers van elkaar gescheiden en duurde de onzekerheid over wat er ging gebeuren. Later werd ook Darlingon nog een keer in bewaring gezet.

,,Dat heeft heel veel met ons gedaan'', zegt Darlington. ,,Als kind hebben wij in Sierra Leone dingen gezien en meegemaakt die je niemand toewenst. Sinds we in Nederland zaten, hadden we die gedachten verdrongen. Na de detentie kwam dat in volle hevigheid terug. Ik heb sindsdien psychische begeleiding. We hebben beiden een zelfmoordpoging gedaan. Nu nog denk ik soms dat dat misschien wel de enige oplossing is.''

Migratie-eisen

,,Wij voelen ons geen buitenlander. We zijn hier opgegroeid. Volwassen geworden.''

Waarom zij na al die jaren Nederland alsnog moeten verlaten, is voor de broers de grote vraag. ,,We hebben geen paspoort. Konden op bepaalde vragen geen antwoord geven. Maar we waren nog zo jong toen we naar Nederland kwamen. Te jong om bepaalde zaken nog te herinneren. Wat wisten wij van migratie-eisen?''

Nederland, benadrukken de broers, is ons vaderland. ,,Wij voelen ons geen buitenlander. We zijn hier opgegroeid. Volwassen geworden. Hier wonen onze vrienden, die wij als familie beschouwen. Ondertussen worden we behandeld als criminelen. We zijn stateloos, mogen niet werken en zijn niet vrij om te gaan en te staan waar we willen. Nederland is ons thuis waar we een toekomst op willen bouwen. Maar we komen niet vooruit. Dit verdienen we niet.''

Er gloort weer een klein beetje hoop voor de broers nu een initiatiefgroep in Assen van politici, maatschappelijke en kerkelijke organisaties zich hun lot aantrekt. Steunbetuigingen zijn welkom op deze facebookpagina .

menu