Sandra Muller: ,,Waar ik het meest trots op ben? Iemand die na een bezoek zegt dat een museum niet saai hoeft te zijn.’’ FOTO BOUDEWIJN BENTING

‘Mijn werk is veel leuker dan vakantie’

Sandra Muller: ,,Waar ik het meest trots op ben? Iemand die na een bezoek zegt dat een museum niet saai hoeft te zijn.’’ FOTO BOUDEWIJN BENTING

Het Stedelijk Museum is voor directeur Sandra Muller slechts een van de middelen om de historie van Coevorden uit te dragen. Zoiets kan ook met een copieus diner uit de beerput, of het nabouwen van een kasteel met duizend kartonnen dozen. Na drie jaar vertrekt Muller naar Oldenzaal.

Ze staat voor 24 uur op papier, maar er zijn weken bij dat directeur Sandra Muller van het Stedelijk Museum Coevorden de zestig aantikt. ,,Sinds de geboorte van Leo is het wel minder geworden, maar als hij op bed ligt klap ik meestal toch even de laptop weer open. Mijn man Troy Schipper (broer van Don Schipper ofwel Don Diablo, red.) is net zo’n workaholic als ik. Hij is componist en ook altijd bezig. Ach, er is meestal toch niets op tv. We zijn de afgelopen vier jaar in totaal misschien twee weken op vakantie geweest. Vorig jaar een weekje Denemarken. We waren blij weer terug in Coevorden te zijn en aan het werk te kunnen. Mijn werk is veel leuker dan vakantie vieren.’’

Drie jaar geleden trad ze in dienst bij het museum in Coevorden, dat net rigoureus onder handen werd genomen. ,,In mijn eerste vergadering werd het definitieve ontwerp gepresenteerd. Een gespreid bedje? Ik mag graag mijn stempel ergens op drukken. Als ik het eerder voor het zeggen had gehad, dan had het museum er anders uit gezien. De huidige presentatie is heel mooi, maar vanuit esthetisch oogpunt opgebouwd. We laten nu soms voorwerpen zien zonder uitleg erbij. Ik zou voor meer informatie hebben gekozen. Bij sommige presentaties is er sprake van flikkerend tegenlicht, zodat je de informatie minder goed tot je kunt nemen. Ik heb daar overigens nooit aan gesleuteld. Je moet vasthouden aan de visie van het museum.’’

Verrassende vondsten

Voor Muller is het eigenlijke museum slechts een van de middelen om de rijke geschiedenis van Coevorden uit te dragen. Ze valt op met bijzondere acties. Rond Ganzenmarkt werd een diner gehouden met drie gangen waarin gans was verwerkt. De archeologische opgravingen inspireerden haar om Middeleeuws te laten koken. ,,Aan de hand van de inhoud van kookpotten en wat is teruggevonden in vroegere beerputten valt te achterhalen wat er toen zoals werd gegeten. We deden verrassende vondsten. Oesterschelpen bijvoorbeeld, en het vele gebruik van koriander. Dat had ik nooit verwacht. We hebben waterfietsen aan bezoekers verhuurd, zodat ze de historie van de stad ook eens vanaf het water konden zien. Helaas moesten we daar vanwege te veel onderhoud en gedoe rond veiligheid mee stoppen.’'

Locatietheater, stadsroutes voor volwassenen maar juist ook kinderen, zwoele nachtclubfeesten inclusief burlesque-danseressen en vuurspuwers; alles is voor Muller mogelijk om mensen te verleiden een duik te nemen in de Coevorder historie. ,,Ik zit vol plannen. Het lijkt me prachtig om met duizend kartonnen dozen kinderen een kasteel te laten bouwen op de Markt, zodat ze kunnen leren over het Kasteel van Coevorden. Of dat doorgaat? Ik wil niet over mijn graf regeren, dat is aan mijn opvolger.’'

Want na drie jaar zet Muller een punt achter Coevorden. Ze wordt directeur bij het Palthehuis in Oldenzaal. ,,Dat is een stadsvilla van rond 1650 van de familie Palthe. Het is ingericht als museum, met daarbij nog een gebouw met een permanente expositie over de geschiedenis van Oldenzaal. De laatste keer dat de museale presentatie onder handen is genomen was in de jaren zeventig. Er zijn allerlei foutjes in geslopen. Een negentiende eeuws servies in een inrichting uit de 17e eeuw bijvoorbeeld. Overal staan bordjes bij. Het voelt echt als een museum, terwijl ik het huis wil herinrichten alsof de familie even boodschappen aan het doen is. Dat willen we ook met geuren en geluid bereiken. In de keuken ruik je gerookte kip, of een gebraden varkenspoot. Ergens snuif je het parfum van de vrouw des huizes op, terwijl er overal huiselijke geluiden klinken. Ik wil nergens bordjes meer, of hinderlijke touwen waar mensen achter moeten blijven. Bezoekers kunnen via telefoon of tablet informatie krijgen.’’

Trots

Muller werd anderhalf jaar geleden gevraagd door het museum om eens advies te geven. Dat mondde uit in groot enthousiasme aan beide kanten. De voorzitter van het Palthehuis vroeg zich tijdens een van de ontmoetingen af of hij nog een vacature moest uitschrijven voor Muller, of dat ze zo zou komen. ,,Ik heb gezegd dat ik erover zou nadenken.’’ De kans om zonder gespreid bedje maar geheel naar eigen inzicht een museum op te bouwen laat ze niet liggen.

,,Drie jaar Coevorden is inderdaad kort, maar aan de andere kant ben je nooit klaar in een museum. De basis in Coevorden is heel goed. Als ik een dag hier niet ben, draait het ook prima. We hebben zeven werkervaringsplekken en zo’n dertig vrijwilligers die zich allen met hart en ziel inzetten voor het museum. Het zijn onze beste ambassadeurs.’'

Het museum draait met jaarlijks ruim vijfduizend bezoekers goed, boven verwachting. Bij de heropening was de vrees dat met name Coevordenaren een keer zouden kijken, en vervolgens jaren niet. ,,Maar wat we juist om ons heen horen is dat Coevordenaren zo trots zijn op het museum dat ze terugkomen met vrienden en familie van elders. Toeristen weten de stad beter te vinden dan vroeger. Waar ik het meest trots op ben? Iemand die na een bezoek zegt dat een museum niet saai hoeft te zijn.’’ Want zo is het maar net. Muller verkondigde toen ze begon dat Coevorden als lokaal historisch museum zich kan meten met de top van Nederland. ,,Daar sta ik nog steeds volledig achter.’'

menu