‘Niemand kende toen ijsspeedway’

Start marshal Anton Wagenaar in actie tijdens de laatste NK IJsspeedway op de ijsbaan in Assen. Foto: Marcel Jurian de Jong.

Hij loopt over historisch ijs. Anton Wagenaar (67) ontmantelde maandag met zijn collega’s voor de laatste keer de ijsspeedway-baan.

Dag meneer Wagenaar, u was 44 jaar geleden bij de eerste ijsspeedway in Assen, nu bij de laatste. Hoe beleeft u dat?

,,Nou, het is natuurlijk erg jammer dat we moeten stoppen, omdat de ijsbaan hier dicht gaat. Ik heb altijd met heel veel plezier meegewerkt aan de ijsspeedway, het is hier altijd perfect verlopen. Het publiek is hier heel enthousiast. Het is zo jammer dat Assen straks misschien geen ijsbaan meer heeft. De gemeente Assen moet erg zijn best doen dat er een nieuwe baan komt bij het TT Circuit.’

Hoe bent u destijds bij de eerste ijsspeedway betrokken geraakt?

,,Mijn broer was erg actief in de motorsport, mijn vader was actief in de TT en bij de ijsbaan hier. Mijn broer las over de ijsspeedway en belde mijn vader. Of het niet een goed idee was om in Assen een dergelijk evenement te organiseren. We hebben toen besloten om in Assen een demonstratiewedstrijd te houden.’’

En hoe ging die eerste wedstrijd?

,,Niemand had in Assen nog van ijsspeedway gehoord. Mensen waren dan ook erg nieuwsgierig. Toen het eerste startschot werd gelost, ging het publiek uit zijn dak. En na het slot bleef het nog minutenlang juichen. Het was dus een groot succes.’’

U was bij elke editie van de ijsspeedway betrokken. Wat deed u precies?

,,Ik was start marshal. Dat houdt in dat ik voor de start moest zorgen dat iedereen op de juiste plek stond, een paar centimeter voor het starthek en dat de coureur in de juiste rij stond. Als dat allemaal goed was, gaf ik de referee een seintje dat de race kon beginnen.’’

,,Ik heb nog een manier bedacht om dat starthek te bedienen. Ik zat een keer bij mijn oma in het bejaardentehuis en zag hoe daar de deuren met elektromagneten bediend werden. Ik dacht: dat is net iets voor ons starthek. Samen met een collega heb we toen een hek met die techniek gemaakt. Ik was de eerste keer wel nerveus of het goed zou werken. Maar het ging perfect. En nu wordt deze techniek overal toegepast.’’

Nu is het hier afgelopen...

,,Ja, ik had graag de vijftig jaar vol gemaakt. Maar het is niet anders.’’

menu