‘Niet naar Brussel gaan’, zei vader tegen dochter

Sjoukje Oosterhout.

Eigenlijk werkt het averechts, het advies van burgemeester Eric van Oosterhout (Aa en Hunze) aan zijn dochter. ‘Niet naar Brussel gaan.’ Maar ze had haar tas al ingepakt.

Sjoukje van Oosterhout (22) komt regelmatig in de Belgische hoofdstad. Sinds juni 2014 is ze jongerenvertegenwoordiger van de Nationale Jeugdraad in Brussel. Dinsdag staat ze op het punt om naar Brussel te gaan, voor een conferentie over jeugdwerkloosheid. En een gesprek over dat onderwerp met eurocommissaris Marianne Thyssen.

,,Ik had mijn tas al ingepakt en wilde net de deur uit’’, vertelt ze. ,,Toen kreeg ik een bericht dat er iets aan de hand was op het vliegveld. Een explosie. Ik dacht eerst nog dat het een gaslek zou kunnen zijn. Maar al gauw werd wel duidelijk dat er iets meer gaande was.’’

Praten als brugman

Van Oosterhout wil met de trein. Dat moet kunnen, denkt ze. Haar vader - burgemeester van Aa en Hunze Eric van Oosterhout - denkt daar duidelijk anders over. ,,Hij belde. Niet naar Brussel gaan, zei hij. Je zou wel gek zijn. Ach, hij reageerde zoals vaders kunnen reageren. De vorige keer dat ik in Brussel zat, was het dreigingsniveau net verhoogd. Toen was ‘ie ook bezorgd.’’

Vader kan praten als brugman, zijn dochter wil naar Brussel. ,,Hij deed heel erg zijn best, maar ik ben best eigenwijs. En dan werken zulke pogingen averechts.’’

Ook haar vriend belt. Die gaat nog een stap verder. ,,Dat ik mijn leven niet op het spel moest zetten.’’ Dat is ze ook niet van plan. ,,Die gebouwen waar wij vergaderen zijn extreem goed beveiligd. Voordat dáár iets gebeurt..’’

'Ik blijf toch in Nederland, pap'

Ze wil toch gaan. ‘Ik kan altijd halverwege omkeren’, zegt ze nog tegen haar vader. Maar al gauw hoort ze dat de conferentie is afgelast. ,,Ik hoefde zelf de keuze niet meer te maken. En kort daarna was het ook op metrostation Maalbeek foute boel. Dat vond ik wel heftig. Ik heb daar vlak om de hoek een paar maanden stage gelopen.’’

Vader krijgt een sms-bericht. ‘Ik blijf toch in Nederland, pap.’ Die is zo blij dat hij zijn collegevergadering op het gemeentehuis kort onderbreekt om een tweet de wereld in te sturen: ‘Dat vinden vaders een verstandig besluit’.

Drie schermen

De rest van de ochtend en middag brengt Van Oosterhout op de bank door, thuis in Utrecht. Met de TV aan, twee laptops naast zich (’Facebook en Tweetdeck’) en de telefoon in de hand. Ze maakt een lijst met de namen van haar jeugdige collega’s die uit heel Europa naar Brussel zijn gevlogen. Pas als ze van alle twintig weet dat ze veilig zijn, is ze enigszins gerustgesteld. ,,Het was een heel spannende ochtend. En nu ben ik ook wel blij dat ik niet ben gegaan. Die afgelaste conferentie kan ik me nu nog even niet druk om maken. Ik zit met een gevoel van verslagenheid op de bank.’’

menu