Heleen van Bruggen en Wilfried de Jong vullen de mini-containers.

Serie 'Van het afval af': 'Onze grijze bak staat nog maar drie keer per jaar aan de weg'

Heleen van Bruggen en Wilfried de Jong vullen de mini-containers. Foto: Marcel Jurian de Jong

Kranten en ander oud papier, diverse soorten plastic, groente-, fruit- en tuinafval (gft), batterijen, drinkkartons, flessen en overig glas, afgedragen kleding, chemisch afval. Ach, welk afval scheiden ze níet, Heleen van Bruggen en Wilfried de Jong uit Assen? En zo secuur bovendien.

,,In deze gemeente wordt het restafval nog eens per maand opgehaald. Maar ik denk dat wij de grijze bak hooguit drie keer per jaar aan de weg zetten. En zelfs dan zit hij niet vol”, vertelt Van Bruggen.

Die kant moeten we eigenlijk allemaal uit en bij voorkeur zo snel mogelijk. Gemeenten zien niets liever dan dat huishoudens zó goed hun huisvuil scheiden dat er nog maar weinig in de grijze mini-container hoeft. Oud papier, glas, gft enzovoort kunnen worden hergebruikt. Restafval daarentegen moet worden verbrand. Dat kost geld, steeds meer geld.

De eindafrekening legt de overheid bij de burgers op tafel. Met andere woorden: hoe meer afval we zelf scheiden, hoe minder het verwerken van ‘grijs huisvuil’ ook ons kost.

Graag puntjes op de i

Dat zelf scheiden van huisvuil doet inmiddels bijna iedereen. Maar Van Bruggen en De Jong zetten graag de puntjes op de i. Ze hebben het elk ‘van huis uit meegekregen’, legt het stel uit. De Jong: ,,Gft was bij ons vroeger altijd voor de schillenboer. Mijn vader was daar precies op, want hij vond vuilniszakken duur, haha.” Van Bruggens pa bouwde zijn eigen composthoop, in een kuil in de tuin. ,,Alle keukenafval ging daarop.”

Zoals gezegd komt huisvuil scheiden uiteindelijk je eigen portemonnee ten goede. Maar Van Bruggen en De Jong doen ook graag iets voor het milieu. Duurzaam leven heeft hun onverdeelde aandacht. ,,We hebben er ook een uitdaging van gemaakt om nog amper restafval over te houden. Het is een beetje een sport geworden.”

Maximaal 30 kilo per persoon

Steeds meer gemeenten stellen zich maximaal 30 kilo restafval per persoon in 2025 ten doel. Ze zijn nooit aan het wegen geweest, dat nog net niet, maar dikke kans dat het Asser stel deze doelstelling nu al haalt. Het kan dus echt wel!

Heleen van Bruggen (60) is zelfstandig organisatiepsycholoog. Wilfried de Jong, een jaar jonger, werkt als projectleider Omgevingswet bij de gemeente Westerwolde. Beiden zijn politiek actief, voor D66. De Jong was van 2018 tot 2019 wethouder van de gemeente Westerveld.

Drie kinderen heeft het stel. Ze zijn inmiddels volwassen en het huis uit, wat best invloed heeft gehad op het omgaan met het huisvuil. ,,Toen we hier nog als gezin woonden, bleef er minder tijd over om zo precies te scheiden als nu”, stelt Van Bruggen vast. En met z’n tweetjes heb je natuurlijk ook minder afval, logisch.

loading

Afvalscheidingswijzer-app

Goed scheiden is soms nog wel een puzzel, vindt De Jong. Wanneer ze twijfelen, pakken ze de smartphone erbij. ,,We hebben de Afvalscheidingswijzer-app erop staan. Soms word je best verrast. Waar denk je dat pizzadozen bij moeten? Bij het oud papier? Dat dachten wij ook, maar nee: omdat er restjes en vet in zijn achtergebleven, moeten ze in de grijze container.”

Het stel woont aan de Beilerstraat, met het Asserbos als overbuurvrouw. In hun achtertuin staan de mini-containers. Het zijn er vier ondertussen: behalve de grijze voor het restafval en de groene voor gft, is er een bak met oranje deksel voor alle plastics en een met grijs/blauwe klep voor oud papier.

Binnen staan, verspreid in huis, allerhande bakjes en mandjes om de diverse afvalsoorten alvast voor te sorteren. Afvalscheiden als sport? ,,Het is wel een sport die om ruimte vraagt”, beseft Van Bruggen.

Is ondergrens nu wel bereikt?

Zijn de kinderen over de vloer, dan steken die graag de draak met pa en ma en hun afvalscheidingsijver. Pa en ma laten zich evenwel niet van de wijs brengen. Denken ze hun kilootjes ‘grijs afval’ nog verder terug te kunnen brengen of is de ondergrens nu wel bereikt?

,,Het begint natuurlijk met zo weinig mogelijk afval in huis halen”, merkt Van Bruggen op. ,,Gisteren ben ik bij de speciaalzaak geweest voor olijven en tapenade. Die geven ze standaard in plastic bakjes mee. Dat wil ik niet. Ik breng daarom mijn eigen bakjes mee en laat die vullen.” Het winkelpersoneel kijkt even raar op, maar werkt wel mee.

Ander voorbeeldje. Het stel haalt brood bij de bakker en gaat dan nooit zonder katoenen broodzak de deur uit. ,,Anders krijg je je bestelling standaard in een plastic zak mee. Nergens voor nodig.” Wil je ‘afvalarm’ boodschappen doen, kun je het best naar lokale winkels en speciaalzaken gaan, tippen ze.

‘Waarom plastic om een komkommer?’

Bij Albert Heijn is het immers lastiger discussiëren over de verpakking. Daar lijkt trouwens alles wel in folie te zijn gestoken tegenwoordig, vindt De Jong: ,,Voor de houdbaarheid? Mwah. Plastic om een komkommer, waar is dat goed voor?”

menu