120 kilometer achter elkaar hardlopen voor je plezier (bij 60 km ga je kotsen, maar dat kan ook eerder)

De renners kwamen over de prachtige heide. Foto Jaspar Moulijn

In Rolde zetten tientallen mensen afgelopen weekend een bizarre prestatie neer. Ze renden 120, 87 of 50 kilometer hard op één dag door de bossen en natuurgebieden van Drenthe tijdens het NK Indian Summer Ultra. Zelf vinden de sporters het niks bijzonders. ,,Buitenspelen.’’

De avond voor de onmenselijke prestatie

Het is vrijdag, de avond voor de grote run dat de sporters uit alle windstreken van het land samenkomen om in de kantine van Camping de Weyert een pastamaaltijd te eten. De dag erop start de Indian Summer Ultra op de camping. De sfeer is gemoedelijk en rustig.

Mieke Barenbrug uit Zwolle durft het eigenlijk niet te zeggen. De afstand die ze normaal loopt is minimaal 80 kilometer, maar dit keer doet ze mee aan wat in de ultrarunwereld de ‘kidsrun’ wordt genoemd: de 50 kilometer. ,,Omdat ik geblesseerd ben’’, zegt ze er direct verontschuldigend bij. Acht kilometer meer lopen dan een marathon omdat je geblesseerd bent? En er niet eens echt trots op zijn ook nog? Het kan allemaal onder de ultrarunners.

Arjan Muthert uit Woerden haalt nog maar een tweede pastabord op. Hij rent morgen de 120 kilometer en zal ermee minimaal 6600 kilocalorieën op een dag verbranden, als hij geen voorraadje aanlegt komt dat niet goed.

loading

‘In het weekend pak ik een iets langere afstand, 40 kilometer ofzo’

Hoe begin je met trainen voor zoiets? Henrie Drenthel uit Aalten die ook voor de 120 kilometer gaat: ,,Ik vind hardlopen leuk, maar merkte dat ik het niet van mijn snelheid moet hebben. Ik ben een echte duurloper, dus dan worden langere afstanden interessant.’’ De training bestaat voor hem uit het schema voor een marathon. ,,Ik loop echt niet elke dag uren hard. Eén of twee uurtjes per dag. En in het weekend pak ik een langere afstand, 40 kilometer ofzo.” Hij schreef zich in met het idee dat de afstand in Rolde 100 kilometer zou zijn, een vergissing. De extra twintig kilometer lijken hem niet te deren.

Hij neemt nog een slok van zijn herfstbokbiertje. Het valt op dat er überhaupt geen competitieve of zelfs overdreven sportieve sfeer heerst. Er wordt bier gedronken, sommige mensen hebben een kilootje extra en het gaat er vooral gemoedelijk aan toe. ,,Het gaat nooit om de tijd die je neerzet’’, zegt Drenthel. ,,Het terrein is overal anders dus het vergelijken van tijden heeft geen zin, het heeft ook heel erg met de weersomstandigheden te maken. Het uitlopen en genieten van de natuur, dát is het doel. Het voelt als buitenspelen.’’ En dan is er nog een voordeel voor de levensgenietende Drenthel: ,,Als je zo ver hebt gelopen mag je daarna de hele week eten wat je wil.’’

loading

Combinatie van hardlopen en rennen

Ze vertellen dat het hardlopen van deze afstand anders wordt aangepakt dan korte loopjes. Er zijn verzorgingsposten waar wordt gegeten, gekletst, er wordt geappt onderweg en voor vele deelnemers is het een combinatie van wandelen en rennen. Al met al zijn ze 7 (kortere afstanden zoals 50 kilometer) tot 14 uur onderweg.

loading

De enige die wel zenuwachtig lijkt is Pim Veldhuijsen. Hij loopt de 87 kilometer. ,,Ik begon ermee omdat ik een paar jaar geleden op de bank zat en niet goed wist wat ik met mijn leven aanmoest. Toen las ik in een blaadje over mensen die 100 kilometer renden en dacht ik: dat ga ik ook doen.’’ Zo geschiedde. De reden van zijn zenuwen: ,,Ik heb de afgelopen drie weken niet goed kunnen trainen. En ik heb nieuwe schoenen.’’

De andere drie renners kijken hem verschrikt aan. Er zijn niet veel regels in de ultrawereld maar het motto is wel: niets nieuws op racedag. Muthert: ,,Geen nieuwe schoenen, niets eten dat je niet gewend bent, dat soort dingen.’’ Veldhuijsen knikt: ,,Maar ik heb het probleem dat mijn oude schoenen net te oud zijn, en de nieuwe nog net niet goed ingelopen.’’

De beruchte dip

De ultrarunners hebben zin om te vertrekken, maar kijken ook een beetje op tegen de dag. Barenbrug: ,,Je moet het wel héél goed met jezelf kunnen vinden. Bovendien heb ik bij elke afstand dat ik er de laatste tien procent geen zin meer in heb. Dat heb ik zelfs al bij 10 kilometer.’’ Die dip komt bij iedereen, zeggen de sporters.

Veldhuijsen: ,,En zo rond de 60 kilometer zie je de mensen overgeven. Het kan ook eerder hoor.’’ Drenthel: ,,Die dip, je weet dat die komt en je weet ook dat hij overgaat. Je moet er doorheen.’’ De enige die geen last lijkt te hebben van die dips is Muthert: ,,De vorige keer heb ik ook 100 kilometer héérlijk gelopen.’’

De resultaten

De volgende dag gaan de renners om 6 uur ‘s ochtends van start en blijkt maar weer dat je nooit kunt voorspellen wat er tijdens de run gebeurt. Het onbestemde gevoel van Veldhuijsen die voor de 87 kilometer ging, blijkt gegrond. Hij stapt na de tweede verzorgingspost uit. Omdat hij daarna direct naar huis is gegaan hebben we hem niet meer kunnen spreken.

Arjan Muthert -met de twee pastaborden- voltooide de 120 kilometer in 13 uur en 43 minuten. Hij werd tiende van de 37 mensen die de afstand daadwerkelijk voltooiden.

Mieke Barenbrug kwam stralend maar met een mager gezicht over de finish van haar 50 kilometer (de kidsrun). Ze heeft er ongeveer zes uur en 40 minuten over gedaan. Ze heeft wel last van haar heup, waaraan ze al geblesseerd was. ,,Dat maakt dat ik blij ben dat ik niet toch die 80 kilometer heb gelopen. Volgend jaar kan dat hopelijk weer.’’

loading


Henrie Drenthel die voor de 120 kilometer zou gaan kreeg te maken met een onverwachte situatie. ,,Mijn benen en gevoel waren goed, maar ik kreeg een grote bloedblaar. Ik heb uiteindelijk het speldje van mijn startnummer gebruikt om hem door te prikken. Mijn voet is nog ingetapet bij de EHBO maar toen ik de kans kreeg door te steken naar de 87 kilometer, heb ik dat maar gedaan. Het vooruitzicht van nog vijf uur in het donker lopen, met deze voet, zag ik niet zitten.’’

Statistieken van de race

Dat deelnemers nog tijdens de race konden kiezen om de doorsteek van 120 naar 87 kilometer te maken, heeft een psychische wissel getrokken op een deel van de sporters. Vijftien van hen kozen voor de 87 kilometer. Uiteindelijk finishten 37 mensen de 120 kilometer en vielen er 7 af. Van de mensen die in eerste instantie al kozen voor de 87 kilometerafstand, haalden 44 het en vielen er 10 af. Meer statistieken zijn hier te vinden. Eén persoon heeft een kneuzing in de voet opgelopen.


menu