Bijna zeventig activiteitenbegeleiders van Stichting De Trans demonstreerden dinsdag bij het hoofdkantoor in Rolde. Ze zijn boos over plotselinge roosterwijzigingen en de grote onduidelijkheid daarover.

Een blanco rooster voor april. Dit kreeg de 61-jarige activiteitenbegeleider Marie Helle naar eigen zeggen eind maart toegestuurd. „Ze konden mij nog niet zeggen wanneer ik deze maand moest werken. Ook nu nog is er grote onduidelijkheid over mei.”

Samen met haar collega Karel Pops en vakbondsbestuurder Camara van der Spoel (FNV) organiseerde ze dinsdag de demonstratie. De Trans biedt zorg, woongelegenheid en begeleiding aan circa 1300 mensen met een beperking op twee hoofdlocaties in Emmen en Nooitgedacht. Voorts zijn er veel kleine locaties voor dagbesteding en dergelijke.

Rauwdouwers

Helle maakt zich grote zorgen over haar toekomst. Ze moet nu vaker op locaties werken waar haar cliënten wonen en krijgt mensen die normaal gesproken in de buitenlucht werken. „Mensen met moeilijk te lezen gedrag”, zo omschrijft ze het in de officiële bewoordingen. Rauwdouwers eigenlijk.

Activiteitenbegeleiders moeten nu ook vaker op onregelmatige uren werken, vertelt Van der Spoel. En dat kan grote problemen veroorzaken als je bijvoorbeeld kinderen hebt of mantelzorg moet verlenen. „Mensen kregen dat twee weken tevoren te horen, dat is te kort om iets te regelen.”

Tijdens de demonstratie maken de activiteitenbegeleiders veel lawaai om gehoord te worden en spelen ze een potje paniekvoetbal om te verbeelden waar de directie in hun ogen mee bezig is. Directeur Arianne Poel komt kort naar buiten om een brief met de grieven in ontvangst te nemen. Vorige week heeft een delegatie ook al een manifest overhandigd.

Minder uitzendkrachten

Desgevraagd licht Poel toe dat De Trans al langer financiële problemen heeft en het aantal uitzendkrachten moet verminderen. „We hebben minder inkomsten doordat we 20 van onze 550 plekken niet kunnen opvullen. De nieuwe cliënten matchen vaak niet met ons aanbod. Ze hebben bijvoorbeeld veel zorg nodig, terwijl er ‘lichte’ plekken vrijkomen. Je kunt ook niet iemand van 40 in een groep met kinderen plaatsen.”

De coronacrisis maakt het opstellen van werkroosters bij de activiteitenbegeleiding erg lastig, zegt Poel. „De activiteiten vonden eerst op vaste locaties plaats, nu waar de cliënten wonen.” Het leidt er toe dat er soms op de ene plek een uitzendkracht aan het werk is, terwijl elders een werknemer niets omhanden heeft, aldus Poel.

Ze erkent dat leidinggevenden in sommige gevallen medewerkers veel te laat hebben geïnformeerd. Zij zoeken nu met individuele medewerkers naar oplossingen. Volgens Van der Spoel moet de directie evenwel met de medewerkers op zoek naar structurele oplossingen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe