Afspraakwaterhuishouding Drentse natuurgebieden

Natuur- en landbouworganisaties en de provincie Drenthe hebben een oplossing gevonden voor het drainageprobleem rond beschermde natuurgebieden.

Het is een nijpend probleem: natuurgebieden hebben natte voeten nodig, boeren willen hun land droog houden om het te kunnen bebouwen. Dit jaar sloeg Natuurmonumenten alarm omdat de natte heidevelden en beekdalen dreigen te verdrogen door toenemende illegale drainage van het omringend land.

Te droog of te nat?

Natuurmonumenten doet er alles aan om de waterstand in deze voor Drenthe zo karakteristieke gebieden te verhogen. Maar de agrariërs zien hun oogst verdampen als het grondwaterpeil stijgt. Een voor boeren onwerkbare situatie, stelde belangenbehartiger LTO Noord drie maanden geleden.

Beide partijen riepen de provincie op, in te grijpen. Drenthe telt veertien zogeheten Natura 2000 gebieden zoals de Drentse Aa, Het Drents-Friese Wold, het Witterveld, het Zuidlaardermeer. De provincie, die over de vergunningen gaat, moet die beschermde gebieden langs strenge Europese richtlijnen te bewaken. In een poging tot aanscherping van de regels wilde de provincie in eerste instantie een bufferzone van anderhalve kilometer rond de natuurgebieden aanleggen. LTO-Noord trok aan de bel omdat de organisatie vreest dat de individuele boer voor een bureaucratisch en kostbaar woud aan vergunningen zou komen te staan als hij drainage aan zou willen leggen of een beregeningsput slaan.

‘Winst voor landbouw en natuur'

In de zoektocht naar een balans tussen milieu en agrarisch ondernemerschap hebben de partijen nu afspraken gemaakt voor een drainage- en beregeningssysteem op maat. Zo hoeven boeren geen vergunning aan te vragen als ze hun bestaande afwateringssysteem willen vernieuwen. Als ze een nieuw drainagesysteem willen aanleggen, moeten zij eerst een onderzoek afwachten waaruit moet blijken hoe groot de invloed van grondwateronttrekking is op het aanpalend natuurgebied. Is er een negatief effect, dan is een vergunning wel vereist. De provincie betaalt het onderzoek.

De waterhuishouding wordt van gebied tot gebied beoordeeld. De bufferzones hoeven niet per se anderhalve kilometer groot te worden, ter plekke wordt gezocht naar logische grenzen, een diepe sloot, of een verhoging in het landschap.

De partijen zijn tevreden over het akkoord. Gedeputeerde Henk Jumelet sprak woensdag van een ‘winst voor landbouw en natuur'.

Foto: Archief DvhN

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.