Arie Goedhart tekende alle Drentse hunebedden: ‘Elke steen is een portret’

Hunebedden inspireren is de naam van de expositie met werk van Arie Goedhart en Marijke Kloosterman, die vrijdag in kunsthuis Venendal in Hoogeveen wordt geopend door gedeputeerde Cees Bijl.

In 2,5 jaar tekende Arie Goedhart uit Hoogeveen alle 52 Drentse hunebedden. En meer dan dat: hij bracht de impossante keien nauwgezet en met een groot oog voor detail in hun vertrouwde omgeving in beeld. Nerfje voor nerfje, sprietje voor sprietje, blaadje voor blaadje. Monnikenwerk. ,,Ach, kaal ben ik toch al’’, reageert de 75-jarige tekenaar gevat.

‘Ik vond die eik interessanter dan die stenen’

Het eerste hunebed, dat Goedhart met kroontjespen aan het papier toevertrouwde, was dat van Midlaren. En het was hem niet om de oude grafkamers te doen, bekent hij. ,,Bij dit hunebed staat een geweldig mooie monumentale eik. Die vond ik eigenlijk veel interessanter dan die stenen. Omdat boom en hunebed bij elkaar horen, heb ik ze beide getekend.’’

Anderen, onder wie Harrie Wolters van het Hunebedcentrum in Borger, vielen toch echt voor de tot in detail getekende keien. ,,En zo ontstond eigenlijk het idee om ze allemaal te tekenen.’’

‘Je zoekt je af en toe de pestpokken’

Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Niet dat Goedhart moeite had de hunebedden te tekenen. Integendeel. Hij moest ze zien te vinden. ,,Je zoekt je af en toe de pestpokken naar die dingen. Neem het hunebed in Eext dat bij de heuvel is gelegen. Om het te kunnen zien, moet je bovenop de heuvel staan. Anders blijf je rondjes fietsen en vind je het nooit.’’

In het veld deed Goedhart onderzoek. Hij bestudeerde de stenen en de flora rondom de vroegere grafkamers. Ook maakte hij foto’s vanuit alle hoeken. ,,Eenmaal thuisgekomen koos ik voor een bepaalde invalshoek en ging ik tekenen. Met een kroontjespen, die ik in de inkt doopte. Vlekken? Daar moet je niet aan denken. Maar het gebeurde echt wel dat ik een vlekje maakte. Keurig weggewerkt, zie je niets meer van.’’

‘Geen enkele steen is hetzelfde’

Kom bij Goedhart niet aan met de opmerking: als je één hunebed hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. ,,Geen enkele steen is hetzelfde. Het zijn allemaal portretten. Mensen, die goed bekend zijn met een bepaald hunebed, moeten het alleen al aan de stenen kunnen herkennen. Zo gedetailleerd wil ik het hebben. Zo heb ik bij bepaalde hunebedden ook de boorgaten getekend, die er ooit in zijn aangebracht. Kennelijk om ze op te blazen.’’

Een uitgesproken favoriet heeft Goedhart niet. D27, het grootste Drentse hunebed in Borger, vindt hij heel mooi. Dat geldt ook voor D54, bij Havelte, en D45 in de Emmerdennen. Maar vlak D22 bij Bronneger, het kleinste hunebed, ook niet uit. ,,Hunebedden zijn net vrouwen, niet één is de mooiste.’’

Hunebedden en (kleurrijke) urnen

De expositie wordt gecombineerd met keramiek van Marijke Kloosterman. ,,Ze maakt prachtige dingen. Heel kleurrijk en ook urnen. Past perfect bij hunebedden.’’ Ook is er een boek waarin alle tekeningen zijn afgedrukt.

Gedeputeerde Cees Bijl opent vandaag de expositie. En hij draagt de tekeningen over aan het Hunebedcentrum in Borger, waar ze na 24 februari naartoe verhuizen. En dan is Goedhart wel klaar met de keien? ,,Nee hoor, ik teken ze nog geregeld en zal dat ook blijven doen. Ik ben nog lang niet uitgekeken op die stenen.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.