Dromen van reizen in tijden van corona? Fijn, zo’n uitvlucht. Maar je kunt dan net zo goed die droomreis daadwerkelijk voorbereiden. Na in 2018 naar Rome te hebben gelopen, maken Barry Gepken en Monique de Haas uit Erica zich mét bordercollie Maurice op voor een voettocht naar Jeruzalem.

Ze hebben in het authentieke brugwachtershuisje aan het kanaal in Erica hun eigen paradijsje gecreëerd. Barry Gepken (47) weet als timmerman en monumentenadviseur dondersgoed hoe je een historisch pand in ere moet herstellen.

Ondertussen bouwde hij in de tuin ook nog eens een heuse barn, zo’n Amerikaanse schuur waar hij zijn mancave heeft en zijn partner Monique de Haas (51) haar fotostudio. Buiten corona om is het de zoete inval: Barry maakte er met vrienden bijvoorbeeld een levensgrote mammoet na, die weer een prominente rol speelt in het aansteken van het jaarlijkse paasvuur achter op het weiland. Trays vol colablikjes en kratten bier staan opgestapeld onder het afdakje. Het wil er – in betere tijden – nog wel eens gezellig worden.

Huisje Weltevree, zo te zien. Of toch niet helemaal?

Losgemaakt van de dagelijkse ratrace in Nederland.

,,Eenmaal terug uit Rome kon ik er er maar niet goed inkomen’’, zegt Gepken. ,,We hadden ons tijdens de reis helemaal losgemaakt van de dagelijkse ratrace in Nederland. Waar de lat steeds hoger moet, waar alles draait om geld. Waar we vaak vergeten te leven. Als ware pelgrims zijn we op pad gegaan. Overdag liepen we gemiddeld zo’n 25 kilometer. Aan het eind van de middag klopten we dan aan bij de lokale pastoor of dominee voor een slaapplek. Vaak ergens in de tuin, want we hadden ons tentje mee. Juist doordat we het er op aan lieten komen, hadden we de mooiste ontmoetingen.’’

loading  

Zoals in Lichtenstein, waar de pastoor juist helemaal niet op de twee pelgrims uit Erica zat te wachten. ,,Die had helemaal geen tijd voor ons’’, zegt De Haas. ,,We hadden 40 kilometer gelopen, het was al acht uur ’s avonds, het volgende dorp was kilometers verderop dus we begonnen ’m wel een beetje te knijpen. Ik belde daarom maar aan bij een mooie villa met grote tuin, in de hoop dat we daar konden kamperen. Wat als ontmoeting vriendelijk maar ook heel aarzelend begon, is uitgemond tot vrienden voor het leven. Het echtpaar had al gegeten, maar de vrouw dook de keuken in om voor ons te koken. Onze slaapplek in de kelder werd in de loop van de avond gepromoveerd naar een luxueuze slaapkamer met fantastisch bed. Liefst drie dagen zijn we er geweest. Het stel heeft met ons meegelopen, ze hebben ons de andere wandeldag 30 kilometer verderop weer opgehaald voor nog een overnachting. Zoveel goedheid zijn we aan de lopende band tegengekomen.’’

Eigen paradijsje niet waarderen

De voorbeelden vliegen over de tafel. Het is voor Gepken de reden dat hij eigenlijk wel iedere dag zou willen lopen, jaar in jaar uit. ,,Toen we terugkwamen, miste ik die spontane ontmoetingen zo. Tijdens het wandelen laat je alles los. Het mooiste moment was aan het eind van de middag. Zittend in het zonnetje tegen de muur van de kerk, met een koud blikje bier in de hand nagenietend van de tocht. In afwachting van wat de avond zal brengen. Wie we nu weer zouden ontmoeten. Hoe mooi en fijn het hier thuis ook is, ik kon de eerste maanden na thuiskomst ons eigen paradijsje maar niet waarderen.’’

De Haas: ,,Maar als je zonder einddatum iedere dag zo zou lopen, wordt dat juist het normale. Dan wordt dát je dagelijkse ritme, je routine. Juist omdat er een eind aan zit, waardeer je de tocht des te meer.’’

‘Ik wil met een stok lopen, niet met een geweer’

Hoewel het nog even duurt, zijn de twee begonnen met de voorbereidingen voor hun tocht naar Jeruzalem. Bij het uitzoeken van de routes kunnen ze zich nu al verheugen op bepaalde trajecten. ,,We lopen niet zomaar van A naar B, maar via mooie omwegen’’, zegt De Haas. ,,Erica-Rome is zo’n 1700 kilometer, maar wij hebben 2700 kilometer gelopen.’’ De twee denken voor Jeruzalem zo’n 4000 tot 5000 kilometer in een half jaar te lopen. Ze willen wandelen via Duitsland, Oostenrijk, de Balkan, Griekenland en dan naar Israël, het laatste stuk per boot. ,,Helemaal over land voert door Syrië, en dat is geen optie. Ik wil met een stok lopen, niet met een geweer’’, zegt Gepken.

Tot aan Macedonië zijn er routes in overvloed, daarna is het vooral in Griekenland tot dusver zoeken geblazen. In Israël willen de twee in de voetsporen van Jezus treden, via de Jezus-route van zo’n 1000 kilometer die uitkomt in Jeruzalem. ,,Ik heb altijd geroepen dat ik voor mijn 45ste naar Rome wilde lopen, en voor mijn 50ste naar Jeruzalem. Het vertrek is 3 juli 2022, na de dag dat ik 49 word. Ik ben dan in mijn vijftigste levensjaar.’’

De moed zonk ons in de schoenen

Gepken werd gegrepen door het pelgrimsvirus dankzij de vader van een vriend. ,,Die was in 1950 met twee andere jongens uit Barger-Oosterveld naar Rome gelopen, en terug. Op verjaardagen praatte de oude baas er altijd zó enthousiast over. Hij kwam altijd helemaal los, het was het hoogtepunt in zijn leven geweest. Dat wil ik ook, dacht ik dan altijd.’’

De drie reisluchtige kameraden van toen verloren elkaar langzamerhand uit het oog. Een van hen verhuisde naar Duitsland. Het reisboek en het bidprentje van de vader van zijn kameraad kreeg Gepken mee voor hun tocht naar Rome.

,,Op dag twee, nog maar net vertrokken uit Erica, raakten we doorweekt van de regen. Ook onze sokken waren kletsnat. We hadden honger, maar in het dorpje waar we aankwamen was geen winkeltje of cafeetje te bekennen. De moed zonk ons in de schoenen. We vroegen een vrouw op straat of ze wist waar we ergens een broodje konden kopen. We raakten in gesprek, waarbij we vertelden op weg naar Rome te zijn. Verrek, zei ze, dat heeft mijn vader ooit ook gedaan. Maar toch niet vanuit Erica, vroeg ik uiteraard. De vrouw bleek de dochter te zijn van de jongen die op latere leeftijd naar Duitsland was verhuisd. Ze had precies hetzelfde boekje van haar vader als wij mee hadden. Mijn kameraad is dezelfde avond nog langsgekomen met zijn moeder en broer. Wát een ontmoeting. Ik weet zeker dat die twee vrienden van toen ons vanuit de hemel naar die vrouw hebben geleid.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe