Bea Jonkman op bezoek bij zus Rennie Potse.

Bewoners met verstandelijke beperking in Hoogeveen krijgen bezoek in een coronaproof tent. 'Gaan we uit eten?'

Bea Jonkman op bezoek bij zus Rennie Potse. Foto: Marcel Jurian de Jong

Het is even wennen in de tent die buiten bij zorginstelling Cosis in Hoogeveen staat. Bewoners met een verstandelijke beperking die weken geen bezoek hebben gehad in verband met corona, kunnen eindelijk hun dierbaren ontmoeten in een coronaproof tent. ,,Gaan we uit eten?’’

Rennie Potse (63) heeft het downsyndroom en snapt er af en toe helemaal niets van. Waarom mag ze haar zus Bea Jonkman (71) niet knuffelen? ,,En mijn verjaardag dan?’’, vraagt ze in de contacttent die tussen de woongebouwen in staat. De hele tent is coronaproof ingericht met een plastic scherm tussen bezoek en bewoner, desinfectiegel, handschoentjes en twee verschillende ingangen.

Af en toe geeft Potse een luchtkus aan haar bezoek. Jonkman: ,,Als je weer bij ons mag komen logeren, dán gaan we je verjaardag vieren.’’ Potse steekt gelijk haar handen in de lucht: ,,Hoi hoi hoi!’’, roept ze enthousiast alsof het vanmiddag al gaat gebeuren. Jonkman: ,,Het moet wel eerst van de regering mogen, Rennie. Je moet een beetje geduld hebben maar het komt goed.’’

Vasthouden aan patronen

Jonkman legt uit dat Potse door haar beperking erg vasthoudt aan patronen. ,,Ze woont net anderhalf jaar hier maar heeft daarvoor 19 jaar bij mij en mijn man gewoond. Ze kwam daarom elk weekend logeren. Vlak voor haar verjaardag eind april zei ze nog door het raam tegen mij: ‘Met mijn verjaardag kom ik bij jullie hoor.’ Het is moeilijk voor haar om dat los te laten.’’ De oplossing? Alles positief benaderen. ,,Ik heb haar gezegd dat ze nu twee keer haar verjaardag kon vieren, één keer in De Amsheerd, en straks nog een keer bij ons met de hele familie en vrienden.’’

Potse pakt haar breiwerk er maar even bij en probeert het nog een keer. ,,Gaan we uit eten?’’ Jonkman: ,,De restaurants zijn niet open.’’ Voor één keert berust Potse erin. ,,Helaas pindakaas.’’

Veiliger dan wandelen

Na elk gezelschap wordt de tent volledig ontsmet door de vrijwilligers van het Rode Kruis. Van spatscherm tot tafelkleed en stoelen. Daan Kuipers van het Rode Kruis: ,,Het wordt enorm gewaardeerd merken we. Dit is een proef van twee weken, maar als het goed gaat komen er nog een paar weken bij.’’

Deze manier van ontmoeten is veiliger dan zomaar even met een bewoner in het park te wandelen, zegt vrijwilliger Angelina Boon. ,,Het is voor deze mensen lastig te begrijpen waarom je elkaar niet aan mag raken. Met een scherm ertussen kunnen ze toch even de handen op elkaar leggen. Dan heb je toch het idee van fysiek contact.’’

Bewoners zitten er al klaar voor

De tent is daarbij best een opluchting voor de bewoners die al maanden geen bezoek of andere bezigheden buiten de woonvorm hebben, vertelt begeleider Lizalyk Gordeau. ,,Er gebeurt van alles om afleiding te bieden, zoals clowns op de parkeerplaats en een optreden van een zanger. Maar de bewoners kunnen niet meer naar het dagcentrum en zitten continu op elkaars lip. Je merkt dat dat begint te irriteren.’’ De mensen kijken enorm uit naar het bezoek in de tent. ,,Sommigen zijn nu al bezig met wat ze aan moeten voor over twee dagen. Ze zitten er al klaar voor.’’

menu