Boer Zoekt Vrouw: Annemiek stuurt Erik met een kus naar huis. 'Anderhalf uur rijden tussen beide paardenbakken is haar te ver'

De laatste kus van Annemiek en Erik. Beeld: Boer zoekt vrouw

Bedenkt Annemiek zich nog? Krijgt ze op het állerlaatste moment - als Erik zijn rolkoffertje al achter in de auto geschoven heeft - toch een rebels inzicht? Een klap in het gezicht van Cupido? Werpt de eenzame, jonge boerin haar angsten en twijfels van zich af en rent ze dwars door de stal achter deze vriendelijke jongeman aan, die zo graag met haar te voet en te paard het leven tegemoet wil treden?

De cliffhanger van Boer Zoekt Vrouw vorige week wees in de richting van zo’n hartstochtelijke plotwending. Annemiek en Erik hadden na een halfuurtje kletsen besloten dat ‘het’ er ondanks verontrustend gekriebel in de onderbuik niet in zit tussen hen. De afstand tussen hun bedrijven en ambities is te groot, vindt zij. Maar dan kennen ze de interventietechnieken van presentatrice Yvon Jaspers nog niet…

(Over Eriks rivaal Jelte uit Jutrijp beginnen we maar niet meer, die is zich vast al een slag in de rondte aan het digidaten…).

,,Maar wíl je naar huis?’’, vraagt Yvon aan Erik, een beetje streng wel. ,,Eigenlijk niet’’, zegt hij aarzelend. ,,Ik had er voor willen gaan, als dat ‘obstakel’ er niet was.’’ Dat anderhalf uur rijden tussen beide paardenbakken dus. ’t Is haar te ver.

Een laatste knuffel en kus

Ach, Yvon jaagt Erik de stal nog in, in een ultieme poging om de hartstocht en het vertrouwen bij Annemiek aan te wakkeren. Maar de knuffel en de kus, nat van de tranen, zijn niet hun eerste, maar laatste, om voor altijd afscheid te nemen. Zij: ,,Ik ben een kind van gescheiden ouders en je kunt niet alles voor iemand opgeven. En dit, deze boerderij, is alles wat ik heb.’’ Erik vindt het ,,superkut’’ maar hij laat haar dan vrij.

Het einde van de logeerweek op de vijf BZV-boerderijen komt in zicht. Dag vier gaat de boeken in als de Dag van de Vera’s. In één uitzending zijn het twee Vera’s die zich edelmoedig terugtrekken uit de klopjacht op het boerenhart. En dat niet alleen: met hun eerlijkheid verlossen ze de boeren Geert en Jan ook nog eens van hun keuzestress en amoureuze gekeutel van likmevestje. De Vera’s maken de weg vrij.

Vera te wispelturig

Geert (u herkent hem als mederoker van Angela en als billenklapper van Vera – hij kán er niet afblijven) zegt misschien wel dat hij doorhad dat Vera geen liefdesrelatie met hem wil en dat hij dat heus ook niet met haar wil. In zijn hoofd had hij net de keuze voor Angela gemaakt. Zegt-ie dus. Vera is bij nader inzien toch te wispelturig. ,,En daar hou ik niet van.’’ Angela is meer van: ,,Niet mauwen maar aanpakken.’’

Het zweempje triestheid in Geerts ogen kan de kijker niet ontgaan zijn. De slimme, excentrieke, wijze Vera vertrekt. Het was onvermijdelijk, weet de Brabantse boer. Samenvattend: ,,Het is met haar net alsof je de hele dag achter een bus aan rent die je niet kunt halen...’’

De slag om Jan is geslagen

Ondertussen, in de Beemster, is er nóg zo’n Vera met een dijk van een hart. De artistieke activiteitenbegeleidster van mensen met een beperking (en een knoet in het haar die zoveel vragen oproept: is dit quasi rommelig of is ze echt gewoon zo warrig?) ziet in dat de slag om zorgboer Jan geslagen is. ,,De klik die ik eerst voelde, begin ik nu in twijfel te nemen. Hoe het nu gaat daar word ik niet meer zo warm van.’’

Naast de groentetuin zegt Vera tegen Jan dat ze de weg vrijmaakt voor hem en Nienke. ,,Ik zie hoe leuk jij en Nienke het hebben en ik wil daar niet tussenin gaan staan.’’ Jan is opgelucht – hoeft-ie er zelf niet over te beginnen, en dan gebeurt er iets geks. Ja, hij en Nienke ontwikkelen een verliefdheid. En dan fluistert-ie achter zijn hand, buiten bereik van de geluidsman, iets dat klonk als: ,,Ze is wel heel moeilijk ook.’’ Nienke dus.

Niet meer goed nadenken

Zo ver is het allemaal nog niet bij Bastiaan in Zeeland, al vloeien ook daar tranen. Buurmeisje Elise trekt de spanning niet en het wordt er niet beter op als de akkerbouwer toegeeft dat-ie wel heel gevoelig is voor de charmes van de wat raadselachtige Milou.

Met een rood hoofd: ,,Ik ben er ontzettend vatbaar voor als dame een beetje flirt met me. Dan kan ik niet meer goed nadenken.’’ En inderdaad, wanneer Milou hem dan aankijkt, ,,dan pakt ze me daar dan echt helemaal mee’’. Bastiaan kiest volgende week.

Slecht voorstel voor veelwijverij

Wie is er over? O ja, Geert Jan! Die is zo verzot op Karine en Jacqueline dat hij ze, vermomd als Arabier, een slecht voorstel voor veelwijverij doet. En met een trog witte wijn achter de kiezen komen de waterlanders alweer opzetten bij ’m. Met dikke stem: ,,Ik vind dit verschrikkelijk. Ze hebben beide liefde voor mij. Ik ken de keuze niet maken. Ik weet niet wie! Ik zou ze alle twee onder mijn arm mee naar huis willen nemen. En dan denk ik: ‘Dan kies je maar niks, Geert’.’’

Dat is wat Annemiek ook gedaan heeft, niks kiezen, maar ja, zij heeft tenminste nog 620 liefdesbrieven liggen…

menu