Boer die tot 40 kilometer per dag moet omrijden ziet afsluiting onbewaakte overwegen Hooghalen als noodzakelijk kwaad

De tweede onbewaakte overweg bij Hooghalen werd in de nacht van donderdag op vrijdag afgesloten. Foto: DvhN

Boeren die veelvuldig gebruik maakten van de twee onlangs gesloten onbewaakte spoorwegovergangen bij Hooghalen kunnen goed uit de voeten met de noodweg die is aangelegd.

Deze alternatieve route langs het spoor is in allerijl gerealiseerd, zodat boeren ondanks de afsluitingen bij hun landerijen kunnen komen.

Eerder deze maand ging de eerste onbewaakte overweg dicht, gevolgd door de tweede vrijdag op een paar honderd meter afstand. ProRail kwam in actie na een dodelijk ongeluk in mei en een bijna-ongeluk in de ogen van de spoorwegbeheerder, half augustus. Dat laatste incident wordt in twijfel getrokken in het dorp. De betrokken boer ontkent. Bij het eerste ongeluk in mei kwam een machinist om het leven, toen een passagierstrein botste op een keepwagen achter een tractor.

‘Het liefst een bewaakte overweg’

Van de vrijdag gesloten overweg maakte pluimveehouder en akkerbouwer Kees Sijbenga veelvuldig gebruik. Zijn boerderij ligt er tegenover, terwijl hij aan de andere kant van het spoor landerijen heeft. ,,Op drukke dagen ging ik soms tot twintig keer het spoor over. Nu moet ik zo’n 2 kilometer omrijden, dus dat is in het seizoen tot 40 kilometer per dag. Maar de afsluiting is in mijn ogen onvermijdelijk, een noodzakelijk kwaad. Het liefst had ik een bewaakte overgang voor de deur gehad, maar dat wilde ProRail niet.’’

loading

Wat hem steekt is dat naar zijn zeggen de noodweg zonder overleg is aangelegd. ,,Dat terwijl de laatste 150 meter over mijn land is. Ik ga ervan uit dat ik daar nog een vergoeding voor krijg, maar het is duidelijk een haastklus geweest. Het moest allemaal snel, omdat de machinisten dreigden te staken als de onbewaakte overgangen open zouden blijven’’, meent Sijbenga.

‘Niet meer constant turen’

Boer Arjan Lammertink is blij met de noodweg. ,,Je hoeft niet constant te turen naar eventuele treinen die eraan dreigen komen. De nieuwe situatie geeft rust.’’

Vooral de blauwwitte treinen waren volgens Sijbenga steevast moeilijk te zien. ,,De gele NS-treinen waren nooit het probleem. Gelukkig heb ik zelf nooit een ongeluk gehad, maar ik ben wel eens verrast dat er ondanks goed opletten toch een trein in aantocht was.’’

menu