Hans Boven bij een van de luiken.

Buinerveld maakt zich op voor openluchtvoorstelling Mammoet en de ontvangst van duizenden bezoekers

Hans Boven bij een van de luiken. Foto Harry Tielman

Op het doorgaans zo rustige Buinerveld in de oksel van Borger en Buinen is het dezer dagen een drukte van belang. Er wordt hard gewerkt aan de bouw van een groot podium en alles wat daarbij hoort, voor de openluchtvoorstelling Mammoet. Dagblad van het Noorden neemt een kijkje.

Bij de eerste blik op het toneel dat twee en een halve meter boven het veld uittorent, is meteen duidelijk: de acteurs van Mammoet moeten over een behoorlijke conditie beschikken. Hun speelveld is zo'n vijftig meter breed en dertig meter 'diep'. Daar komt bij dat het een heel geklauter wordt om op en af te gaan. Coulissen zijn er niet. De spelers zitten onder het toneel en klimmen door een soort scheepsluiken de planken op. En die zijn ronduit zwaar.

'Spelers krijgen training hoe ze het beste door de luiken kunnen'

Productieleider Hans Boven lacht als uw verslaggeefster de proef op de som neemt en verzucht dat je er best sterk voor moet zijn. ,,De luiken zijn zo zwaar omdat er stalen frames in zitten. We gaan de spelers er nog op trainen hoe ze ze moeten openen en erdoor kunnen gaan. Mocht het iemand echt niet lukken, dan zorgen we dat een technicus even helpt, zonder dat het publiek dat ziet.''

Boven is al sinds januari in touw met Mammoet, de openluchtvoorstelling die vanaf half juli zeven weken lang -36 keer- wordt gegeven op het Buinerveld. Eerst met de voorbereidingen en sinds een maand met de daadwerkelijke opbouw. ,,Er was in het begin werkelijk niets op dit terrein. Geen elektra, niet eens riolering langs de weg... We hebben geregeld dat er spoelwater is voor de toiletten en er zijn septic tanks gekomen. Om de twee dagen wordt het afvalwater afgevoerd.''

De grond op het terrein is in maart klaar gemaakt. Vanwege het broedseizoen moest dit voor de 15e gebeuren. ,,We hebben delen van het terrein, dat landbouwgrond was, ingezaaid met wild graan en wilde bloemen. Zo worden we écht omringd met natuur, los van de natuur die hier al is. We hebben ook gras ingezaaid, maar dat doet het helaas niet goed door de droogte.'' Tussen de wilde bloemen staan vogelverschrikkers om te voorkomen dat vogels er alsnog gaan nestelen.

Midden in de natuur: geluid niet te hard en licht niet te fel

De natuur is iets waar de makers van Mammoet flink rekening mee moeten houden. Zo mag het geluid niet al te luid worden versterkt en mag het licht dat wordt uitgestraald over de omgeving -richting heide en bos- niet te fel zijn. ,,Staatsbosbeheer, de eigenaar van het terrein, heeft bepaald dat het amberkleurig licht moet zijn. Dat is voor de dieren hier het beste.''

Denk niet dat de natuur alleen een beperkende factor is. In tegendeel. De omgeving maakt onderdeel uit van de voorstelling. Hier gebeuren daadwerkelijk dingen die horen bij de show. Zelfs de zonsondergang speelt een rol. Bij de eerste scène is er daglicht en bij de laatste is de nacht ingevallen. De begintijd van de voorstelling wordt er zelfs op aangepast.

loading

Alles voor de zonsondergang: voorstelling begin half juli om 21.00 uur; eind augustus om 19.30 uur

Boven: ,,Er zit een enorm tijdsverschil in de zonsondergang half juli en eind augustus. Een uur en drie kwartier! De eerste weken beginnen we om 21.00 uur, maar dat wordt steeds eerder. De laatste voorstellingen beginnen om 19.30 uur. Eigenlijk zouden we zelfs naar 19.00 moeten gaan, maar dat is zeker voor mensen die werken, te vroeg.''

De natuur speelt ook in een ander opzicht een rol. Mammoet grijpt terug op de oertijd en draait om de vraag of de mens wel geschikt is om te leven in de huidige tijd en maatschappij. Toneelontwerper Michiel Voet: ,,Het genootschap in de voorstelling gebruikt rituelen uit de oertijd, waardoor het publiek zich af en toe in die tijd waant. Het landschap draagt daaraan bij.''

Het Buinerveld is gekozen vanwege zijn ijstijdenlandschap, dat zo'n 150.000 jaar geleden ontstond. Een oerlandschap, waar ooit ook mammoeten leefden. Vanaf de tribune is er goed zicht op. Voet: ,,Het publiek krijgt zo'n positie dat het het gevoel heeft op het balkon van het landschap te zitten.''

Voet is geen onbekende in Drenthe. Hij ontwierp eerder het decor voor het succesvolle Pauperparadijs in Veenhuizen en het Amsterdamse Carré, wat hem een Musical Award opleverde. Mammoet is overigens helemáál een productie van het team achter Het Pauperparadijs.

Spelers gaan figuurlijk en letterlijk de diepte in

Voor Mammoet werd het Voet al snel duidelijk dat de speelvloer een behoorlijk stuk boven de grond moest verrijzen. Een 'onder de schermen' in plaats van 'achter de schermen'. ,,De spelers zijn op zoek naar verdieping; naar de diepe krochten van de menselijke ziel. Ze willen begrijpen waar wij mensen vandaan komen en hoe wij zijn beland in de huidige tijd. Dat ze daarbij letterlijk de diepte in gaan, is een metafoor.''

loading

Onder de planken bevindt zich een compleet gangenstelsel. Elk luik heeft een nummer, om het voor de spelers werkbaarder te maken. Een lichtsnoer hangt al klaar om de acteurs straks in het donker de weg te wijzen in het staketsel van metalen palen waar toneel en tribune op steunen. Al die palen samen moeten sterk genoeg zijn om toneel, tribune en ruim duizend mensen te dragen.

'We hebben de grond moeten verdichten door deze aan te te trillen'

,,Die berekeningen zijn het werk geweest van constructeurs'', zegt Boven. ,,Uit proefboringen bleek dat we delen van de grond moesten verdichten door deze aan te trillen. Ook hebben we de grond vol gelegd met rij-platen om de druk te verdelen.''

Te midden van deze draagconstructie -uit het zicht van het publiek- komen ook kostuums te hangen. Kleedkamers zijn hier niet. ,,Verderop wel, maar het is makkelijker hier snel te verkleden tijdens de voorstelling'', zegt Boven, die ook nog even de loods laat zien waar wordt gewerkt aan kleding, pruiken en andere hoofddeksels. Her en der liggen voorwerpen die in de show worden gebruikt. Tentjes en bebloede mammoetslagtanden.

'Mobiele telefonie is hier ronduit irritant'

Eigenlijk loopt alles volgens Boven op rolletjes, op de paar uur vertraging na toen de vorkheftruck deze week een lekke band kreeg. Nou ja, één minpunt noemt hij wel. De mobiele telefonie. Die is soms amper mogelijk. ,,Dit gebied is een halfblinde vlek. Soms lukt bellen wel en soms lukt het niet. Ronduit irritant.''

Bezoekers die straks ter plekke nog een taxi willen bellen, hebben kans dat ze even naar de weg moeten lopen voor een beter bereik. En tijdens de voorstelling snel een filmpje of foto online zetten, kan wellicht ook lastig worden. Maar ach, dat was in de oertijd ook niet mogelijk.

menu