Natasja Seraus en Gerriët Koning (rechts) brengen samen met een paar kinderen taarten rond in de Frans Halsstraat.

Buurtvereniging Frans Halsstraat in Meppel bestaat 40 jaar en trakteert op taart

Natasja Seraus en Gerriët Koning (rechts) brengen samen met een paar kinderen taarten rond in de Frans Halsstraat. Foto: Leo de Harder

Kinderen die met pannendeksels slaan, muziek en een kar vol taarten. Voor de bewoners van de Frans Halsstraat in Meppel is het eigenlijk niet te ontgaan. De buurtvereniging bestaat veertig jaar.

Wie jarig is trakteert. En dus heeft het bestuur van de buurtvereniging Frans Halsstraat 37 vierpersoonstaarten en negen zespersoonstaarten ingeslagen, zodat alle leden van de vereniging een taart met een afbeelding van Frans Hals erop krijgen.

loading

„We hebben de hele coronaperiode niets kunnen doen. De kas is dus goed gespekt”, grapt Natasja Seraus, voorzitter van de buurtvereniging.

Ongeveer veertig huishoudens zijn lid van de vereniging. Die wonen niet allemaal in de Frans Halsstraat, ook inwoners van de aanliggende Randweg en Leghorn zijn aangesloten. „We krijgen ook verzoeken van de Kuikenlaan en de Westerstouwen.”

Het bestuur is er op zaterdagochtend maar druk mee, om alle taarten af te leveren. Met een karretje vol met taarten lopen ze de straten door, onder begeleiding van een handvol kinderen en veel lawaai. Het mag dan een grijze ochtend zijn, maar met de versiersels op de kar en de energie van de kinderen, die hard met pannendeksels slaan, en de muziek die wordt afgespeeld op de kar, heeft de sfeer de overhand.

Veel activiteiten

„Het is een gezellige en leuke buurt”, vertelt Jacqueline Hoekstra. Zij is een van de leden die aan de Randweg woont. „Er worden veel activiteiten georganiseerd. En je leert de buurt goed kennen. Het is een leuke groep.”

Voorzitter Natasja Seraus noemt een paar activiteiten op. Paaseieren zoeken met Pasen, een barbecue in de zomer, Sinterklaas, een nieuwjaarsborrel en een buitenspeeldag. Dan heeft de vereniging ook nog heel veel tijd en energie gestoken in de komst én onderhoud van een speeltuintje achter de straat.

„Voor de kinderen is het leuk, de vereniging doet veel voor ze. Ze lopen ieder jaar samen met lampions (met Sint-Maarten, red.)”, constateert Mariska Dunning, ook wonend aan de Randweg. „Het is dat extraatje in de buurt.”

loading

De vereniging is er niet alleen voor de kinderen, maar voor jong en oud, zoals Seraus het zegt. Het echtpaar Fidom, dat al 26 à 27 in de Frans Halsstraat woont, kan daar over meepraten. „In deze coronatijden doen ze de boodschappen voor ons. Daar zijn we echt heel blij mee.” Natasja: „Twee keer in de week nemen we, tegelijk met onze eigen boodschappen, ook de spullen voor hen mee.”

Pannenkoekenbakker

Chris Setoebun woont ook in de Frans Halsstraat. Hij is geen lid van vereniging. Niet meer. „Vaak werd er wat op vrijdag georganiseerd, dan hebben wij juist iets met de kerk.” Dat wil niet zeggen dat ze de vereniging geen warm hart toedragen. „Een geweldige buurt. De vereniging zorgt ervoor dat iedereen close met elkaar is.”

Chris staat bekend als de ‘pannenkoekenbakker’ van de straat. „Ik ben een keer gevraagd of ik pannenkoeken wilde bakken voor een activiteit in de straat. Dat vond ik geen enkel probleem.” Sindsdien bakt hij pannenkoeken als er wat te doen is in de straat. „Eén keer heeft iemand anders het van mij overgenomen, omdat ik niet kon. Maar toen kwamen er toch praatjes in de straat dat die van mij lekkerder zijn”, vertelt hij. Als oud-lid én bedankje voor al die pannenkoeken krijgt ook hij een taart.

Jan Steenstraat

De groei van de vereniging heeft ook een keerzijde voor het bestuur. Er gaat veel tijd in zitten. Seraus: „We zijn volop bezig. We hebben bewoners gevraagd of ze willen helpen.” Dat gebeurt. Zo hoeft het bestuur zich bijvoorbeeld geen zorgen te maken voor Sinterklaas. „Donderdag komen hier wat Pieten langs. In plaats van een centrale viering, gaan ze nu bij de deuren langs.”

Het bestuur bestaat maar uit drie vrouwen: voorzitter Natasja Seraus, secretaris Gerriët Koning en penningmeester Tineke Bergsma. Laatstgenoemde zit al vijftien jaar bij de vereniging. „Het is goed om wat te doen voor de straat. Destijds zochten ze een penningmeester. Daar ben ik eigenlijk helemaal niet goed in, maar ik doe het nog steeds. En het gaat volgens mij nog steeds goed”, glimlacht ze. „Het is allemaal laagdrempelig.”

loading

Met enige jaloezie kijkt de buurtvereniging echter naar de buurtvereniging van de Jan Steenstraat, een straat een kleine 400 meter verderop. „Wij hebben de leden, zij hebben een clubhuis”, zegt voorzitter Natasja Seraus. Achter de schermen wordt gesproken over een samenwerking.

„We missen eigenlijk wel een clubhuis”, zegt ze. „Zoals een nieuwjaarsborrel doen we altijd bij iemand in de tuin. ’s Zomers is genoeg buiten te doen, maar in de winter spreek je elkaar toch wat minder.” Bewoonster Mariska Dunning: „We hebben een hele betrokken buurtapp. We zijn een buurtje op zich.” Iedereen kent elkaar dan ook in de buurt. „Ik in ieder geval wel”, lacht Seraus.

Feestje in mei?

Volgens de papieren bestaat de vereniging pas in mei veertig jaar. „Toen is het bij de notaris vastgelegd, maar de vereniging is deze maand veertig jaar geleden ontstaan”, verklaart Seraus. Wellicht zit er in mei alsnog een feest in voor de buurt. „We hadden voor nu eigenlijk wijkgebouw De Koeberg afgehuurd, maar ja.” Toch zal er geen bewoner zijn die het feestje zaterdag heeft gemist. „Moet je dat toch zien”, zegt Tineke Bergsma, nadat ze haar taart heeft gekregen. „Die kinderen geven toch echt een feestgevoel.”

menu