Column Rosa Timmer: Alleen thuis

Het programma met de bruidsjurken staat aan, de nagellakflesjes slingeren op tafel en mijn zak wortels staat ernaast. Ik ben alleen thuis. En eerlijk gezegd is dat na vijf jaar samenwonen best raar.

Ik ga wel eens een weekend weg, maar hij nooit zonder mij. Hij houdt van binnenzitten en daarom ben ik in geen jaren een dag alleen geweest. En het is heerlijk.

De voordelen: als ik thuiskom zijn er nog boodschappen in huis. Normaal verdwijnen er hele pakken yoghurt, boter en eieren als ik een halve middag weg ben. Waar hij het laat, geen idee. Ander voordeel: ik kan gewoon door Nieuwsuur heen praten. Ik kan zelfs vriendinnen uitnodigen op Nieuwsuur-tijdstip. Ik zie mogelijkheden.

Nadelen zijn er ook: ik moet zelf weer koken. Normaliter staat er een maaltje klaar als ik thuiskom. Toegegeven, ik heb hem wel moeten leren dat witte bonen in tomatensaus niet gelden als groenten, maar wat geeft het. En als het eten niet klaarstaat, blijf ik net zo lang op de bank zitten tot er op miraculeuze wijze eten voor me verschijnt. Kwestie van doorzetten. Er krijgt vanzelf iemand te erge honger.

Heb ik nu dus weinig aan, om tien uur ’s avonds besef ik dat de supermarkt nu wel dicht zal zijn en pak ik een plak oud brood. Mijn moeder at vroeger wel eens een pot pindakaas in plaats van avondeten. Gelukkig is dat nu een stuk beter, ze verorbert minstens een zak drop als mijn vader er niet is.

Nog iets, ik blijk bang te zijn in het donker. Dat wist ik eigenlijk nog van mijn single-tijd. Als ik het licht in de woonkamer had uitgedaan, spurtte ik met een rotgang naar mijn slaapkamer, altijd in de waan dat er ‘iets’ achter me aan zou komen. Gister sloot ik het tuinhek en keek ik schichtig om me heen, zou er iemand in de buurt zijn die mij wil grijpen? Als vriend thuis is heb ik dat niet.

In bed word ik steeds wakker. Ik hoor iets. De laatste keer dat ik zo wakker werd liep er een muis over mijn kussen, denk ik bij herhaling. Ineens weet ik zeker dat ik een muis voel, maar het blijkt mijn eigen haar te zijn. Ik voel met mijn hand op zijn plek in bed. Koud.

Dan ruik ik zijn kussen en druk het tegen me aan. Ik mis hem.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.