Column Rosa Timmer: Secreet

Ik houd vier borden met fiches in de gaten. Rummikubben in een woonkamer met demente mensen vergt inzet. Ze willen allemaal meedoen als ik een spelletje voor mijn oma klaar leg, maar kunnen een baksteen nog niet van een appel onderscheiden.

Oma ziet met lede ogen aan hoe ik voor vier man de zetten neerleg, dan om de tafel heen terugloop naar mijn eigen bord. Als ik nadenk over mijn strategie begint mevrouw nummer twee alweer te mekkeren: ,,Ben ik al aan de beurt? Ik ben al heel lang niet geweest.’’ Mevrouw nummer drie vraagt niets en gooit drie verkeerde stenen op tafel. Die leg ik gauw weer terug voor mijn oma uit haar vel springt. Zij heeft nog minder geduld dan ik.

Dan begint het fluisteren. Mevrouw nummer twee zegt net iets te hard tegen mijn oma. ,,Ik heb wel een vermoeden waarom mevrouw Beek niet in deze woonkamer wil zijn’’, ze kijkt daarbij met een vuile blik naar mij. Oma doet alsof haar neus bloedt: ,,Hoezo dan?’’ Mevrouw nummer twee: ,,Door dat donkere meisje naast jou.’'

,,Pardon?’’, zeg ik geërgerd. Iedereen doet maar alsof dementerenden zielige en lieve mensjes zijn, maar er zitten secreten bij hoor. Het zijn in dat opzicht net mensen. Ik word gewoon weggekeken terwijl ik iedereen probeer te vermaken.

Het ergst vind ik de wildvreemde vrouw die mij altijd commandeert: ,,Ik wacht nog op mijn thee.’’ Ik: ,,Nou ik ook, gaat u het even zetten?’’ Na een seconde verwarring ploft ze dan beledigd neer. Ik zet geen thee meer voor haar, dat heb ik geleerd. Ten eerste kan ze dat prima zelf en ben ik niet bij haar op bezoek. Ten tweede: toen ik een keer thee voor haar maakte, rolde ze haar kop op een rollator naar de kraan, gooide er koud water in en sloeg het in één keer achterover. Daarna kwam ze weer naar me toe: ,,Ik wacht nog steeds op mijn thee en dat duurt nu al erg lang.’’ Dan kun je lullen als Brugman, maar ze blijft doorgaan tot ze een sprintje moet trekken naar de wc van alle thee.

Ik leg een zet voor mevrouw nummer drie. Het is de laatste, want ze heeft gewonnen. Ik applaudisseer voor haar en iedereen doet gezellig mee. Dan kom ik weer naast mijn oma zitten. Ze gromt: ,,Zo vind ik er niks aan.’'

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.