De Traan tijdens een optreden in Amen. Vooraan Jans Polling met zijn ukelele. Foto: Harry Tielman

De Traan: belhamels van 60 plus

De Traan tijdens een optreden in Amen. Vooraan Jans Polling met zijn ukelele. Foto: Harry Tielman

Vrij, frivool, met een vette knipoog. Dat is De Traan. Het orkest bestaat deze maand twintig jaar. Hoe ouder de kerels worden, hoe komischer. Of, zoals regisseur van de alles-is-andersshow Jans Polling het zegt: ,,Op een korenfestival wordt wij vast leste, maar een showfestival? Dat wint wij.’’

Fout, fouter, foutst is de dresscode. Gouden jasjes, pooierhemden, blinkende horloges, een hoedje met knipperende blauwe lampjes. Vogelverschrikkers zijn het. Ze geven De Traan het smoel dat dit zootje ongeregeld op het lijf geschreven is.

Zo iene gun ie toch wat
Zaterdagavond, cultuurcafé De Amer. Zwanger van melodramatiek leidt meesterverteller Jans Polling een levenslied in. Over een man die ziek van zijn werk naar huis fietst en voor de deur een blinkende Audi Q8 ziet staan. De gordijnen van de slaapkamer zijn dicht. ,,Kiek, as het nou zo’n viefenveertig kilometer autoochie was west. Of een scootmobiel. Dan had ‘e nog wel drie rondjes deur fietst. Wat ja, zo iene gun ie toch wat. Maor zo’n dikke Audi met zilveren velg’n?’’

Dan gaat de deur open en strompelt de persoon in kwestie naar binnen. Bajeskloffie, ijzeren bal aan de enkels geketend. Met veel dramatiek zingt hij het lied over de man die zijn overspelige vrouw plus minnaar om zeep heeft geholpen. De ene na de andere solist treedt zo voor het voetlicht. Polling: ,,Dat is zo mooi aan dit koor. Van gewone jongens, die nog liever achter een boek wegkropen als ze moesten optreden, zijn het artiesten geworden.’’

Over een andere boeg
De bakermat van De Traan ligt in Borger. Twee grootheden van RTV Drenthe staan aan de basis. Jans Polling en Klaas de Vries. Polling: ,,Een meezingfeest in de Koesteeg smaakte naar meer. Shanty-koren zie je overal, da’s één pot nat. Wij gooiden het over een andere boeg.’’ Oud directeur-hoofdredacteur Klaas de Vries trommelde - handig gebruik makend van zijn connecties - uit alle hoeken van de provincie muzikanten bijeen. De zoektocht leverde een pianist, twee saxofonisten, drie accordeonisten en een basgitarist/tubaïst op. De zondagochtend werd vaste repetitiemoment in Borger en dat is al die jaren zo gebleven. Wijlen Karel Bitter werd als eerste dirigent aangesteld.

Dodelijke cocktail
,,Een dodelijke cocktail’’, zo noemt Jans Polling de combinatie Bitter/De Traan. ,,Bitter was een echte dirigent. Een vakman pur sang die zijn eigen arrangementen voor het koor maakte. Maar hij kon ook streng zijn en had een ochtendhumeur. Hij stapte wel eens in Groningen in de bus om in Emmen wakker te worden.

Waag het niet dat te associëren met het fenomeen shantykoor. Een boodschap die het koor uitdraagt met een parodie op de shanty-eenheidsworst, het hilarische Anti-shanty lied.

Met als uitsmijter: ,Zo slaan wij ons met volle kracht, het land’lijk leven door, en zingen nog als laatste troost, in een shantykoor.’

menu