De dokter heeft gelijk gekregen: Egbertje Veldman is 100 jaar

Eppie Veldman uit Zuidwolde is 100 jaar, ze is blij met de bloemen van de burgemeester. Foto: Artizzl Media / Peter Nefkens

„Volgens de dokter van het ziekenhuis word ik 100 jaar.” Het zijn woorden die Egbertje Veldman-Poeste uit Zuidwolde op 19 maart 2013 uitsprak bij de viering van haar 65-jarig huwelijksfeest. De woorden van die dokter zijn uitgekomen, want maandag vierde Eppie deze heuglijke dag.

Geen toeters en bellen vandaag, maar wel burgemeester Roger de Groot op bezoek, twee van de drie kinderen met partner en de journalist. „Ik heb door corona weinig aanloop gehad, dat is dan wel eenzaam”, kijkt ze terug op de afgelopen maanden. Maar bezoek komt er weer, al is het nog wel keurig op gepaste afstand.

De in Dedemsvaart geboren Egbertje Poeste was op drie maanden na 70 jaar gelukkig getrouwd met Gerrit Jan Veldman. Eind 2017 overleed haar Jan en sindsdien moest ze het alleen zien te rooien. Dat lukt haar nog steeds opperbest. De jarige ziet er kwiek uit en is dat ook. „Ik woon nog alleen, heb geen hulp en doe nog bijna alles zelf. Ik heb wel een traplift, maar loop nog zoveel als mogelijk om de benen soepel te houden.”

Kleurrijke weldaad

Wie de tuin van de woning in het oog krijgt, wordt getroffen door een kleurrijke weldaad zonder onkruid. De buren aan de Bernardlaan houden niet alleen een oogje in het zeil, ze nemen ook het onderhoud van de tuin voor hun rekening. „Maar de buurman die dat altijd doet, is ziek en nu doe ik het dus zelf weer even”, zegt de kersverse eeuweling berustend. Van dahlia’s en salie tot de bijzondere tijgerbloem; alles staat er onberispelijk bij. Dan bekent ze dat ze een dagdeel in de week toch wat hulp krijgt, de boodschappen worden ook voor haar geregeld. „Maar ik kan mezelf nog wassen, zelfs de rug”, lacht ze. „Ik doe zoveel mogelijk zelf, al wordt dat wel wat moeilijker.”

Ze kijkt terug op een bewogen leven, zelf spreekt ze van een vreemd leven . Omdat haar man werkzaam was in de wegenbouw, verhuisde het stel in de jaren 50 vanuit Zuidwolde naar Brabant. „Hij moest werken aan vliegbasis Woensdrecht, wij reden in die jaren in een salonwagen van plek naar plek. Tot we een huis kochten in Roosendaal.” Met drie kinderen in een salonwagen was nauwelijks meer te doen, in 1968 verhuisde de familie terug naar Zuidwolde, naar hetzelfde huis waar Eppie nu nog steeds woont en ook niet meer weg wil. „Ik heb alle tijd en mag niet mopperen”, zegt ze tevreden.

loading

menu