Gijs en Nellie Ubels met hondje Jimmy in het Mensingebos. De stemming zit erin, maar de koffie wordt wel degelijk gemist. ,,Volgende keer een thermoskannetje mee."

De horeca wordt -ook na de zondagswandeling- gemist: 'Volgende keer een thermoskannetje mee'

Gijs en Nellie Ubels met hondje Jimmy in het Mensingebos. De stemming zit erin, maar de koffie wordt wel degelijk gemist. ,,Volgende keer een thermoskannetje mee." Foto: Geert Job Sevink

De terrassen op de Brink in Roden waren op coronavrije herfstzondagen steevast gevuld met wandelaars die genoten van koffie met lekkers. Horeca wordt gemist in onze vrije tijd. Alles mee in de rugzak?

Op de laan parallel aan het bospad van het Mensingebos komen Nellie en Gijs Ubels uit Leek aangelopen. Goedegemutst, hoewel het hen tijdens deze wandeling wel degelijk aan iets ontbreekt. ,,We hadden het er net over. Volgende keer nemen we een thermoskannetje koffie mee”, zegt Nellie lachend. ,,Hij had het zelfs over taart met slagroom.” Haar man kijkt verlekkerd, maar schudt dan het hoofd. ,,Het is te ingewikkeld. Waarschijnlijk wordt het een simpel stukje Indische cake met pepernoten.”

Compensatiegedrag

De coronauitbraak heeft ervoor gezorgd dat het stel meer is gaan lopen. ,,Zeker in die eerste periode”, zegt Nellie. Vandaag wandelen ze, met hondje Jimmy, een kilometer of vijf. Maar de horeca wordt gemist. ,,Iets lekkers is altijd goed, zeker na een wandeling”, zegt Nellie. Naar haar man, met een licht verwijt in de stem: ,,Maar jij hebt last van compensatiegedrag”.

De wandelaars in het Mensingebos hoeven niet helemaal te wanhopen. Bij Havezate Mensinge kunnen ze een kop soep meenemen voor onderweg en aan De Brink is ijssalon Italia open voor ijs en koffie. Volgens verkoopster Danytsia loopt de verkoop lekker door, maar is het niet extra druk. ,,Omdat de terrassen dicht zijn en je niet even gezellig mag blijven hangen”, weet ze. ,,De reacties zijn wel heel positief. Mensen zijn blij dat er toch wat open is. Met dit koude weer hebben toch veel mensen zin in een warm kopje koffie.”

Terug naar het Mensingebos.

Daar blijkt de rugzak van Marjanne Haagmans uit Thesinge - een degelijk, niet al te groot en grijsblauw model - leeg. ,,Ja, voor de verandering!”, zegt partner Wout Bijkerk. Meestal vullen deze fanatieke wandelaars hem met wat fruit en een flesje water. Maar vandaag is het rondje korter, want vooral gericht op de behoeften van hond Milo. ,,Dus nu hebben we niks nodig.” En het kopje koffie? Bijkerk schudt het hoofd. ,,We kunnen prima zonder.”

Soortvanaardbeienslof

Daar loopt Mirjam Talens met een grote gele plastic tas, terwijl de meiden Rosanne van den Bos en Arwen Hagenauw zoekend rondlopen. Talens’ partner Erik Hagenauw probeert ondertussen het tempo erin te houden. Een vraag stellen mag, mits kort. Of er eten in de tas zit? Nee, takken - om mee te knutselen. ,,We hebben thuis al taart gehad”, roept Arwen, de jongste van het stel, enthousiast. Ze begint er bijna van te stuiteren. ,,Zelfgemaakt, met Mirjam!”

Het stel is niet compleet vandaag. Chihuahua Beer ligt na een aanrijding in de lappenmand, maar gelukkig mag hij bijna weer mee. ,,En er zitten ook nog twee thuis”, zegt Mirjam. Met een zucht: ,,Aan het gamen. Die zijn echt heel erg lui”.

De soortvanaardbeienslof ging er bij het viertal prima in. En een gekke volgorde is het helemaal niet, aldus vader Erik. ,,Er moet eerst energie in, voordat het eruit gaat.”

menu