Joost van Dieren en gezin.

Diplomaat Joost van Dieren uit Meppel is na jarenlange omzwervingen weer 'thuis' en houdt zich nu bezig met de Brexit

Joost van Dieren en gezin. Foto: eigen foto

Het is drukte van belang op het vliegveld van Havana, de hoofdstad van Cuba. Het is maart van dit jaar. Mensen proberen nog met de laatste commerciële vlucht mee te gaan. Onder hen is ook Joost van Dieren uit Meppel met zijn gezin.

Als diplomaat is hij gestationeerd op het eiland. Het is het zoveelste avontuur van de geboren Meppeler, na jaren in New York, Senegal, Oostenrijk en Nepal. De coronacrisis beëindigt dit hoofdstuk voortijdig. „We werden naar Nederland teruggehaald.”

loading

Door corona werden de uitdagingen op het eiland met de dag steeds groter, merkt Van Dieren in die periode op. Niet alleen zit iedereen binnen, ondertussen raken ook de supermarkten leeg, en zijn er mondjesmaat medicijnen beschikbaar. Vanwege zijn twee kleine kinderen haalt het ministerie van Buitenlandse Zaken het gezin terug naar Nederland. „Een moeilijke beslissing, want daar hadden we ook weer iets opgebouwd.”

Een beetje avontuur is de Meppeler niet vreemd. Al sinds 2008 reist hij voor werk de wereld over en in zijn tienerjaren zit de reislustige geest al in hem. Diverse continenten doen hij en z’n echtgenote Jenneke Valkenburg aan. Hun dochtertje Mina wordt geboren in Senegal, viert haar eerste twee verjaardagen in New York, waarna ze drie kaarsjes uit mag blazen op Cuba. Als ze straks vier jaar wordt, viert ze dat in Nederland. Ondertussen is zoontje Joep geboren op Fifth Avenue in New York. „Hij is geboren in het kloppende hart van de metropool.”

Brexit

Het gezin Van Dieren woont - na een tijdelijke periode in omgeving Dwingeloo - nu, zeven maanden later, in Wassenaar. Voor het eerst hebben ze een huis gekocht, nadat er jaren vanuit de koffer is geleefd. „Het is fijn om weer even dichtbij vrienden en familie te zitten. Hier is het veilig, rustig, alles qua medische zorg is er. We hebben in Nederland de zaken goed op orde.” Maar toch, het reisbloed kruipt waar het niet gaan kan. Een functie in Londen, Berlijn of Parijs? „Niet ondenkbaar in de toekomst”, grijnst Van Dieren.

Een klein uurtje bellen - veel te kort - met Joost van Dieren levert tal van anekdotes en verhalen op. Hij zou gerust een boek kunnen schrijven over zijn leven als diplomaat (ook werkte hij een jaar in de Verenigde Naties bij de Veiligheidsraad). Hij mag zich een man van de wereld noemen, maar bovenal voelt hij zich een Nederlander. Inmiddels bereidt hij zich met zijn nieuwe functie bij het ministerie voor op de effecten van de Brexit, het vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie, die op 1 januari gevoeld gaan worden.

Campagne

„Dichterbij huis, maar toch ook één groot avontuur. Ik doe dit werk met heel veel plezier. Zo mag ik meedenken over de hele campagne om ondernemers en burgers in te lichten over de Brexit. Het raakt de Nederlandse belangen in zoveel opzichten. Daar zitten we met een heel team op.”

De uiteindelijke effecten zullen afhangen van de lopende onderhandelingen tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk. Van Dieren: „Deze zijn uiterst complex. Het is natuurlijk een unieke situatie dat een land uit de EU vertrekt. Landen binnen de EU raken steeds verder vervlochten. Het is een heel gedoe om dit dan weer te veranderen. En dat blijft vreemd. We zijn het immers gewend om via onderhandelingen dingen makkelijker te maken en niet moeilijker.”

Of er nu wel of geen akkoord gaat komen, het zakendoen met het Verenigd Koninkrijk zal gaan veranderen. Zo zullen er grensformaliteiten gaan komen. „Het kan goed zijn dat bedrijven in Meppel dat ook gaan merken, direct of indirect.”

Uitdagender

Van Dieren ziet in de werkzaamheden parallellen met zijn job op Cuba. „Zowel corona als de Brexit hebben een directe impact op het leven van mensen. Het is fijn om me voor hun belangen te kunnen inzetten.” De gehele ambassade draait bij crises op volle toeren om alle Nederlanders te helpen.

„Dan krijg je rond 11 uur ’s avonds een belletje, en is het direct schakelen. Bijvoorbeeld toen een zeilboot uit Cuba was vertrokken, in Jamaica wilde aanmeren, maar erachter kwam dat daar door corona de grenzen waren gesloten. Het had geen reddingsboot, het zeil was kapot, en stond onder druk om binnen twee dagen de haven te verlaten. Help! Uiteindelijk hebben we na onderhandelingen het veilig naar een andere haven in de Cariben weten te loodsen. Op dat moment is het zeer stressvol, voor de mensen zelf, maar ook voor jou om het tot een goed einde te brengen. Achteraf gezien zijn het verhalen die je bij blijven. Het internationale werk is nog uitdagender geworden door de coronacrisis.”

menu