DvhN-jongeren over het moeilijkste onderwerp: hun toekomst. Wordt het huisje, boompje, beestje?

De Dagblad van het Noorden -kinderen Eline, Gerwin, Janine en Nathalie zijn sinds deze maand voor de wet volwassen. Hoe staan de baby’s van 2002 nu in het leven? In een driedelige wekelijkse serie praten ze over onderwerpen die jongeren van 18 jaar bezighouden. Vandaag het laatste deel: School, de toekomst en het Noorden.

Wie zijn de vier jongeren ook al weer? Eline Slot uit Hoogeveen, Gerwin Arends uit Assen, Janine de Jong uit Frieschepalen en Nathalie Oosten uit Siddeburen hebben met elkaar gemeen dat zij geboren zijn op 2 april 2002 in een van de ziekenhuizen in Drenthe en Groningen. Die dag verscheen de allereerste DvhN -editie. Reden voor de nieuwe krant om ouders van pasgeboren kinderen op te zoeken. En te vragen of ze op de foto wilden.

Het bleef niet bij die ene keer. Nog jarenlang kregen de families bezoek van verslaggevers. De 18de verjaardag van de inmiddels jongvolwassenen is aanleiding om ze opnieuw op te zoeken. De afgelopen twee weken spraken de jongeren onder meer over uitgaan, vriendschap en sociale media.

loading

Toekomst lijkt ver weg

In deze slotaflevering aandacht voor een serieuze zaak: de toekomst. Niet meteen een onderwerp waar de jongeren uren over kunnen vertellen. De toekomst lijkt ver weg. Janine zet grote ogen op bij de vraag ‘Hoe zie jij jezelf over tien jaar?’. Ze moet lachen. ,,Wát is dát nou voor vraag?!” Serieus: ,,Ik heb géén idee...’’

Janine doet een mbo-opleiding voor bedrijfsadministrateur op de Friese Poort in Drachten. Ze zit in het voorlaatste jaar. ,,Ik ga het wel afmaken, maar ik weet nu al dat ik niet in de bedrijfsadministratie wil werken. Na deze opleiding ga ik waarschijnlijk hbo doen. Welke richting weet ik nog niet. Ik heb zo breed mogelijk gekozen zodat ik nog alle kanten op kan.”

Online les vanwege corona

Sinds de scholen vanwege corona dichtzitten heeft Janine het plotseling heel druk met haar opleiding. ,,Ik moet elf vakken bijhouden. We krijgen via Teams allemaal berichten met opdrachten. Er wordt ook online les gegeven. Ook toetsen worden online afgenomen.

,,Het is veel drukker dan toen we gewoon school hadden. Voor sommige vakken krijgen we teveel opdrachten. Maar dat geven we dan wel aan. Het is voor de docenten ook de eerste keer dat ze op deze manier les moeten geven.”

Vervolgopleiding

Nathalie zit in het examenjaar van de havo. ,,Vanwege corona gaan de centrale examens niet door. Het hangt dus nu af van de schoolexamens of ik geslaagd ben of niet. Deze week is onze toetsweek begonnen. Het gaat in kleine groepjes over een periode van vier weken. Normaal duurt het een week. 4 juni hoor ik of ik geslaagd ben.”

Over haar vervolgopleiding twijfelt ze nog. ,,Ik zou op zich wel lerares willen worden. Maar met een opleiding als bedrijfseconomie kun je veel kanten op. Als ik wel lerares zou worden, dan wordt het waarschijnlijk ook een vak als economie.’’

Ook Gerwin volgt een mbo-opleiding. Hij doet akkerbouw op het Terra College. De Assenaar zit in het eerste jaar. Voor corona ging hij vier dagen per week naar school en liep een dag stage. Dat ligt nu allemaal stil.

Gerwin verwacht dat hij gewoon door kan naar het tweede jaar. ,,Ik wil internationaal vrachtwagenchauffeur worden. Daarvoor heb ik deze opleiding niet nodig, maar ik wil wat achter de hand hebben als het om een of andere reden niet gaat als chauffeur.”

Cijfers

De Hoogeveense Eline deed afgelopen jaar eindexamen op de havo. Toen zij zakte voor haar examen, besloot ze over te stappen op het mbo. ,,Ik doe de opleiding sociaal cultureel werk in Groningen. Ik haal nu goede cijfers en ik vind de opleiding leuk. Ook ik heb nu online les. Na het wekelijkse mentoruur krijgen we altijd huiswerk voor de komende week, waar je dus thuis mee bezig kan. Ik ben gewoon over naar het tweede jaar.” Eline wil na het mbo graag hbo gaan doen, sociaal werk of pedagogiek.

De jongeren zijn nog niet erg bezig met hun baankansen of het salaris dat ze later kunnen verdienen. Ze vinden het vooral belangrijk dat ze later werk krijgen waar ze lol in hebben en goed in zijn. Heel ver in de toekomst kijken, vinden ze dus lastig. Waar de meiden wel zeker over zijn is dat ze een gezin met kinderen willen vormen.

‘Een leuke baan in het Noorden’

,,Over tien jaar ben ik dus 28. Ik hoop dat ik dan nog in Groningen woon. Ik denk dat ik dan al wel het huis uit ben, of eigenlijk allang. Ik hoop dat ik een vriend heb, maar nog geen kinderen. Ik hoop dat ik een leuke baan heb gevonden in het Noorden. Ik zou eerst wel geld willen verdienen voordat ik aan een gezin met kinderen begin’’, zegt Nathalie.

28 jaar is wel een leeftijd om je te settelen, vindt Eline. ,,Ik hoop dat ik dan een goede baan heb en een leuke vriend. Gewoon huisje, boompje, beestje.” Gerwin moet er nu niet aan denken om later kinderen te hebben. ,,Dat geschreeuw. Ik heb helemaal niks met kinderen.’’ Over zijn toekomst zegt hij verder. ,,Ik hoop dat ik dan internationaal chauffeur ben. Misschien heb ik ook wel een leuk meisje ontmoet. Ik wil geen eeuwige vrijgezel zijn.”

Gerwin is een echte Drent, hij spreekt Drents dialect. Als het aan hem ligt, blijft hij ook later in Drenthe wonen. Zijn ouders hebben een melkveehouderij. Hij staat niet te trappelen om het over te nemen. ,,Maar misschien kan ik het combineren met mijn werk als chauffeur. Dat moet het wel een akkerbouwbedrijf worden, zodat ik buiten het seizoen op de vrachtwagen kan rijden. De koeien zouden eventueel kunnen blijven als ik een vrouw krijg die dat mooi vindt.”

‘Ik ben hier gelukkig’

Ook Janine wil graag in het Noorden blijven. ,,Ik denk dat ik niet al te ver van hier ga wonen. Ik ben hier opgegroeid, heb mijn vriendinnen hier in de buurt. In de Randstad heb je vast meer kansen op een baan, maar ik ben hier gelukkig. Ik zou geen reden weten waarom ik weg zou gaan. De stad vind ik veel te druk. Ik hou van rust en ruimte.”

Nathalie ziet heel veel positieve kanten aan het dorp Siddeburen en de omgeving waar ze is geboren en getogen. ,,Ik denk dat ik wel wat dichterbij de stad zou willen wonen. Waar ik woon, is de bereikbaarheid met openbaar vervoer slecht.”

Ook Eline vindt het voor nu prima in Hoogeveen, zeker in de wijk waar ze nu woont. ,,Het lijkt me wel leuk om nog in een andere stad te gaan wonen, ook wel in de Randstad. Maar ik heb helemaal niets tegen het Noorden. Ik snap niet dat mensen uit de Randstad er soms zo negatief over doen.”

menu